تناجی
ملک‌الشعرا بهار

بانگ هاتف

هاتفی گفت که ابرام بنهمادر است این‌، دلش آزار مده
این چنین دل نبود با همه کسکاین دل مادر کان باشد و بس
گر بود هیچ دلی عرش خدابود آن دل‌، دل مادر تنها