فقرۀ ۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که نباید توجه و آگاهی خود را به چیزهای بیارزش و ناچیز معطوف کنیم. از طرفی، نباید خود را تسلیم چیزهایی کنیم که ما را به بند میکشند. در واقع، باید مراقب باشیم که به هیچ چیزی وابسته نشویم که ما را محدود کند.
چشم آگاه را به هیچ چیز گرو منه.
هوش مصنوعی: چشم آگاه را به هیچ چیز وابسته نکن.
کسی کش به چیز تو چشمست تیزگروگان منه در برش هیچ چیز
هوش مصنوعی: هر کسی که به چیزی که تو داری، با تیزبینی و دقت نگاه میکند، نباید هیچ چیزی را به او بدهی و گارانتی نکنی.