تناجی
ملک‌الشعرا بهار

فقرۀ ۴۸‌

پیشوا مرد، گرامی و مه (‌بزرگ) دار و سخنش بپذیر.
مه و پیشوا را گرامی شمارسخنشان به جان و به دل برگمار