تناجی
ملک‌الشعرا بهار

فقرۀ ۵۱، ۵۲

آشکاره‌گوی باش (‌صریح اللهجه‌). به جز به اندیشه سخن مگوی.
سخن جز به اندیشه‌ با کس مکنیکی مرد باش آشکارا سخن