تناجی
ملک‌الشعرا بهار

فقرۀ ۷۲، ۷۳

بی گناه باش که بی‌بیم باشی‌. سپاس‌دار باش که به نیکویی ارزانی باشی.
سر بیمناکی گنهکارگی استگنه کاره را تن به آوارگی است
همان بیگناهی تناسانیستبه نیکی سپاسنده ارزانیست
گنه کاره را بیم باشد ز شاهنترسد ز کس‌، مردم بیگناه