فقرۀ ۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌های حقیر و بی‌اصل و نسب از خوبی و بخشندگی بی‌خبرند و برای احسان و کمک‌های تو از تو سپاسگزاری نخواهند کرد. وقتی انسان ثروتمند و توانگری می‌شود، نباید به انسان‌های فرومایه توجه کند، زیرا آن‌ها از مردان بزرگ و نیک‌خوی به خاطر خوبی‌هایشان قدردانی نمی‌کنند و خداناشناس هستند.
خرد بوده (پست و بی‌اصل) واپیشوار (؟) مردم را نگاه مدار (تفقد و احسان مکن) چه ترا سپاس نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: اگر با افراد بیارزش و نالایق سر و کار داشته باشی، از جانب آن‌ها هیچگونه قدردانی یا احترامی دریافت نخواهی کرد، پس نباید به آن‌ها توجه یا محبت کنی.
چو گشتی توانگر به داد و دهشفرومایهٔ پست را برمکش
هوش مصنوعی: زمانی که ثروتمند شدی، از کمک و بخشش به کسانی که در جایگاه پستی هستند دریغ نکن و آن‌ها را از قعر ذلت نجات بده.
که این مردمان خداناشناسندارند از مرد مهتر سپاس
هوش مصنوعی: این افراد که قدر خدا را نمیدانند، از مرد بزرگتر و دارای مقام نیز قدردانی نمی‌کنند.