دوبیتی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از درد و رنجی که کشیده صحبت می‌کند و به خداوند می‌گوید که مدت زیادی است که در عذاب است. او همچنین از دلشوره و غم‌هایش و شوقی که برای آرامش و امنیت دارد، یاد می‌کند و این احساسات را به صورت آتش در سینه‌اش توصیف می‌کند. در کل، شعر به بیان حالتی از ناامیدی و longing (دلتنگی) برای آرامش و رهایی از غم می‌پردازد.
تن محنت‌کشی دیرم خدایادل با غم خوشی دیرم خدایا
هوش مصنوعی: خدایا، بدنم برای سختیها خسته شده و دل من هم مدت زیادی است که با غمها زندگی می‌کند.
ز شوق مسکن و داد غریبیبه سینه آتشی دیرم خدایا
هوش مصنوعی: به خاطر اشتیاقی که به خانه و سرزمینم دارم، در دلم آتشی از غم و دوری شعلهور است، ای خدا.