دوبیتی شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و قدرت تخیل شاعرانه می‌پردازد. شاعر خود را به عنوان "مرغی آذرین" معرفی می‌کند که می‌تواند با بال‌هایش دنیایی را به هم بریزد. او از هنرش می‌گوید و اینکه اگر تصویرش توسط مصور کشیده شود، آن تصویر می‌تواند بر زیبایی گلشن تاثیرگذار باشد. به عبارت دیگر، او به ارتباط بین هنر، زیبایی و تأثیرگذاری آن اشاره می‌کند.
مو ام آن آذرین مرغی که فی‌الحالبسوجم عالم ار بر هم زنم بال
هوش مصنوعی: من مانند مرغی آتشین هستم که در حال حاضر در دنیای خودم پرواز میکنم و اگر بخواهم، میتوانم به سادگی این جهان را به هم بریزم.
مصور گر کشد نقشم به گلشنبسوجه گلشن از تاثیر تمثال
هوش مصنوعی: اگر هنرمند، تصویر مرا در باغی زیبا به تصویر بکشد، به خاطر تأثیر آن تصویر، باغ به خودی خود زیباتر میشود.