دوبیتی شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از خستگی و رنجی که دلش معذب است، میگوید. او احساس میکند که دلش نیز از او شکایت دارد و از درد و عذاب خسته شده است. در نهایت، از خدا میخواهد که این درد را از او بگیرد.
خدایا خسته و زارم ازین دلشو و روزان در آزارم ازین دل
هوش مصنوعی: خدایا، من از حال دلم خسته و نزارم. روزها در رنج و آزار با این دل میگذرانم.
مو از دل نالم و دل نالد از موز مو بستان که بیزارم ازین دل
هوش مصنوعی: از دل خود ناله میکنم و دل هم به خاطر موهایم ناله میکند. از موهایم بگیر که از این دل خستهام.