دوبیتی شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عاطفی و زیبایی‌های دیدار معشوقش سخن می‌گوید. او به یاد گل و سنبل در این دیدار اشاره کرده و از معشوقش می‌خواهد که بنشیند و او را تماشا کند تا بتواند زیبایی‌های او را و درک کند. شاعر به شدت مشتاق حضور و زیبایی معشوقش است.
بوره روزی که دیدار ته وینمگل و سنبل به دیدار تو چینم
هوش مصنوعی: در روزی که بتوانم دوباره تو را ببینم، گل و سنبل را جمع کرده و به دیدارت میآورم.
بوره بنشین برم سالان و ماهانکه تا سیرت بوینم نازنینم
هوش مصنوعی: ای کاش در این روزها و ماهها بنشینی تا بتوانم زیبایی و صفای روح تو را ببینم.