دوبیتی شمارهٔ ۱۷۲
شاعر در اینجا عاشقان را فرامیخواند که عشقبازی را از سر بگیرند و داستان عشق لیلی و مجنون را دوباره خلق کنند. او فریدون را یاد میکند و دل او برای فریدون و افراد بلندمرتبه و یگانه تنگشده و میگوید بیا تا اسطورههایی همچون فریدون از خود بهیادگار بگذاریم.
بوره کز دیده جیحونی بسازیمبوره لیلی و مجنونی بسازیم
بیا همدرد باشیم و با هم گریه کنیم، بیا تا قصه «لیلی و مجنونی» دیگر خلق کنیم. (بوره: بیا)
فریدون عزیزم رفتی از دستبوره کز نو فریدونی بسازیم
فریدون عزیزم، از دست رفت؛ بیا از نو فریدونی دیگر خلق کنیم.