دوبیتی شمارهٔ ۲۰۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از شدت غم و تنهایی خود صحبت میکند و شب را به عنوان نمادی از تاریکی و ناامیدی توصیف میکند. او از خداوند درخواست میکند که دلش را روشن کند تا بتواند زیبایی و نور را دوباره ببیند.
شبی دیرم ز هجرت تار تاروگرفته ظلمتش لیل و نهارو
هوش مصنوعی: شبی که از جداییات رنج میبرم، تاریکیاش چون تار شب و روزی بینور، به شدت مرا احاطه کرده است.
خداوندا دلم را روشنی دهکه تا وینم جمال هشت و چارو
هوش مصنوعی: ای خدا، دل مرا روشن کن تا بتوانم زیبایی تو را ببینم و درک کنم.