دوبیتی شمارهٔ ۲۴۹
هوش مصنوعی: شاعر از غم و درد درونش صحبت میکند و به خداوند شکایت میکند. او از دوستانش میخواهد که یکدیگر را درک کنند و قدر همدیگر را بدانند، زیرا مرگ روندهای سخت و آدمی آسیبپذیر مانند شیشه است.
درخت غم به جانم کرده ریشهبه درگاه خدا نالم همیشه
هوش مصنوعی: غم همچون درختی در وجود من ریشه دوانده و من همیشه در مقابل خداوند از این درد و رنج خود شکایت میکنم.
رفیقان قدر یکدیگر بدانیداجل سنگست و آدم مثل شیشه
هوش مصنوعی: دوستانتان را قدر شناسید؛ چراکه زمان و مرگ سخت و ناگزیر هستند و انسان مانند شیشه Fragile و آسیبپذیر است.