دوبیتی شمارهٔ ۲۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات و تصاویر زیبایی از گل‌ها و طبیعت می‌پردازد. شاعر به زیبایی سنبل و نرگس اشاره می‌کند و از دل‌باختگی و اشتیاق خود سخن می‌گوید. او ضمن بیان روزگار پر از تلاطم، از مخاطب می‌خواهد که نسبت به این احساسات توجه کند و در دامان طبیعت آرامش یابد.
پریشان سنبلان پُر تاب مکرهخمارین نرگسان پُر خواب مکره
زلفهای پریشان را پُر تاب مکن و نرگس خمارت را پُر خواب.
همی خواهی که مهر از مو ببُرّیبُرینه روزگار اشتاب مکره
میخواهی مهر از من بِبُری. شتاب مکن! روزگار خواهد بُرید.