دوبیتی شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عدم درک و همدلی دیگران صحبت می‌کند و می‌گوید که با کسی درد و دل نمی‌کند چون آن شخص نمی‌تواند او را درک کند. او به ترک یار خود اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی نمی‌تواند مثل یار او را درک کند و به او کمک کند. در کل، شعر بیانگر احساس تنهایی و عدم وجود شخصی برای پشتیبانی عاطفی است.
به کس درد دل مو واتنی نهکه سنگ از آسمون انداتنی نه
درد دلم برای کسی گفتنی نیست. سنگ که از آسمان نمیتوان انداخت!
به مو واجن که ترک یار خود کهکسیس یارم که ترکش واتنی نه
به من میگویند که یارم را ترک کنم. یار من کسی است که ترک گفتنی نیست.