شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به توصیف غم و درد ناشی از دوری از معشوق می‌پردازد. او از زیبایی‌های معشوق و تأثیر نگاه او بر دل‌های شکسته و مجروح سخن می‌گوید. با اشاره به اینکه جمال معشوق، شاهکار خلقت است، نشان می‌دهد که عشق و وفا در اوج قدرت و زیبایی، هیچ پادشاهی هم نمی‌تواند جان و دل را به‌دست آورد. شاعر در نهایت از صبا می‌خواهد که پیغام عشق او را به معشوق برساند و به زیبایی‌های او اشاره می‌کند. حال او وصال را همچون هلالی زیبا می‌بیند و آرزو می‌کند که دل‌تنگی‌هایش برطرف شود.
نشانده شام غمت گرد دل سپاهی راکه دست نیست بدان هیچ پادشاهی را
هوش مصنوعی: غم تو مثل شامی است که در دل سپاهیان جا گرفته و هیچ پادشاهی نمی‌تواند به آن دسترسی پیدا کند.
پناه صد دل مجروح گشته کاکل توچه پردلی که حمایت کند سپاهی را
هوش مصنوعی: کاکل تو، منبع آرامش و پناه دل‌های زخمخورده است. چه شجاعتی در تو نهفته که میتوانی سپاه بزرگی را حمایت کنی.
جز آن جمال که خال تو نصب کردهٔ اوستکه داد مرتبه خسروی سیاهی را
هوش مصنوعی: تنها زیبایی که میتوان به آن اشاره کرد، همان نشانهای است که تو به آن افتخار میکنی و این زیبایی باعث شده است تا حتی سیاهی هم به مقام سلطنت دست یابد.
به نیم جان چه کنم با نگاه دم‌به‌دمشکه صدهزار شهید است هر نگاهی را
هوش مصنوعی: نمیدانم با نیمه جانم چه کنم در برابر نگاه پیوستهاش، زیرا هر یک از نگاههای او به اندازهی صدها هزار شهید ارزش دارد.
دلی که جان دو عالم به باد دادهٔ اوستدر او اثر چو بود ناله‌ای و آهی را
هوش مصنوعی: دلی که جان دو دنیا را فدای خود کرده، اگر در آن صدای ناله‌ای یا آهی باشد، نشانهای از احساسات آن دل است.
مرا ز وصل بس این سروری که همچو هلالز دور سجده کنم گوشهٔ کلاهی را
هوش مصنوعی: من از این شادی و سروری که از وصل تو به دست آوردهام، به اندازهای راضیام که مانند هلال ماه از دور، به گوشهای از کلاه تو سجده میزنم.
برای مهر و وفا کند کوه‌کن صد کوهولی نکند ز دیوار هجر کاهی را
هوش مصنوعی: کسی که برای محبت و وفاداری تلاش می‌کند، میتواند کوهها را جابهجا کند، اما نمی‌تواند تلخی جدایی را تحمل کند و از آن بگذرد، حتی اگر این جدایی به اندازه یک کاه باشد.
رو ای صبا و به آن سرو پاک‌دامن گوکه از برای تو کشتند بی‌گناهی را
هوش مصنوعی: ای نسیم، به آن درخت زیبا بگو که به خاطر تو، بی‌گناهی را به قتل رساندهاند.
جهان ز فتنهٔ چشمت پر است زان خم زلفنما به محتشم ای گل گریزگاهی را
هوش مصنوعی: دنیا از سوی نگاه تو پر از آشفتگی است. ای گل، زلفهای زیبایت را به نمایش بگذار تا پناهگاهی برای دلها باشد.