شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با توصیف زیبایی‌های ظاهری معشوق، ویژگی‌های جذاب او را به تصویر می‌کشد. از «رخت» و «قد» گرفته تا «چهره» و «ابرو»، هر جزء آن، نشانه‌ای از دقت و قدرت آفریدگار است. شاعر با کنایه به حرکات و نگاه‌ها، تأثیر و جذبه‌ای که معشوق بر او دارد را بیان می‌کند و در نهایت با اشاره به زلف و بی‌قراری، نشان می‌دهد که چقدر این زیبایی‌ها او را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
رخت که صورت صنع آشکار از آن پیداستنشان دقت صورت نگار از آن پیداست
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات به وضوح نمایان است و نشاندهندهی ظرافت و دقت هنرمند در آفرینش آن است.
قدت که بر صفتش نیست هیچ کس قادرکمان قدرت پروردگار از آن پیداست
هوش مصنوعی: قد و قامت تو به گونهای است که هیچکس نمیتواند آن را وصف کند؛ بلکه قدرت و توانایی خداوند است که در این زیبایی نمایان شده است.
سرت که گرم می لطف بود دوش امروزگرانی حرکات خمار از آن پیداست
هوش مصنوعی: اگر سرت که به عشق و محبت مشغول بود، شب گذشته به خوبی نشان از سنگینی و خمار بودن حرکاتت وجود دارد.
به زیر دامن حسنت نهفته است هنوزخطی که گرد گلت صد بهار از آن پیداست
هوش مصنوعی: در زیر دامن زیباییات هنوز نشانه‌ای پنهان است که گرد گل تو، بهمدت صد بهار آن را نمایان کرده است.
کمان سخت کش است ابرویت ولی کششیبه جانب همه بی‌اختیار از آن پیداست
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند کمانی سفت و محکم است، اما این که هرکسی ناخواسته به سمت تو جلب میشود، نشان از جذابیت تو دارد.
کرشمه سازی از آن چشم را چه نام کنمکه عشوه‌های نهان صد هزار از آن پیداست
هوش مصنوعی: چشمی که اینگونه ناز و کرشمه دارد چه نامی میتواند داشته باشد؟ زیرا از زیرکی و فریبندگیاش هزاران زیبایی نهفته نمایان است.
ز بی‌قراری زلفت جز این نمی‌گویمکه حال محتشم بی‌قرار از آن پیداست
هوش مصنوعی: از بی‌قراری موهای تو فقط همین را میگویم که حالت بی‌قراری من از آن مشخص است.