شمارهٔ ۲۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تصویر کشیدن عشق و محبوبش می‌پردازد. او از آرزوی ملاقات با محبوب سخن می‌گوید و احساساتش را نسبت به او بیان می‌کند. خانه‌اش را به زیبایی و رنگارنگی اشک‌هایش تشبیه می‌کند و نقش و نگارهای دلش را از عشق او می‌داند. شاعر از تنگدلی‌اش سخن می‌گوید و به دلتنگی‌اش اشاره می‌کند. او به زیبایی محبوبش اشاره دارد و می‌گوید چطور وجود او می‌تواند تاریکی زندگی‌اش را روشن کند. در نهایت، شاعر به عشق و زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او حاضر است برای محبوبش هر چیزی را فدای کند.
تا به سر منزل چشمم کنی ای سرو گذاراشک من می‌کند این خانه به صد رنگ نگار
هوش مصنوعی: ای درخت زیبای تشنه، وقتی به سر منزل دیدگانم میرسید، اشک من این خانه را با رنگهای گوناگون زینت میبخشد.
تنگ دل تا نشوی در دل تنگم زد و چشمغرفه‌ها ساخته‌ام بهر تو از گوشه کنار
هوش مصنوعی: زمانی که دل تنگی را از خود دور نکنی، به دلم راهی نخواهی داشت. برای تو از گوشههای مختلف، زیباییهایی را به تصویر کشیدهام.
گر کنی سیر کنان روی بصورت خانهصورت چین کند از شرم تو رو بر دیوار
هوش مصنوعی: اگر با ناز و زیبایی به سمت من بیایی، صورتت آنقدر زیباست که از شرم حضور تو، تصویرت بر دیوار نقش میبندد.
پاکش از دیدهٔ غیر و به دلم ساز مقامکه در او مردم بیگانه ندارند قرار
هوش مصنوعی: او را از دید دیگران پنهان کن و به دل من مقام و جایگاهی بساز که در آن، مردم بیگانه آرامش نداشته باشند.
رشگ بر شاه نشین دل من دارد خلدکه در او حوروشی چون تو گرفتست قرار
هوش مصنوعی: دل من به باغ بهشتی میبالد که در آن موجودی مانند تو آرام گرفته است. این دل از داشتن تو در آن مکان حس حسادت به شاه نشینان دارد.
مطلع مهر شود کلبهٔ تاریکم اگراز جمال تو بر او عکس فتد در شب تار
هوش مصنوعی: اگر تصویر زیبای تو به کلبهٔ تاریکم بتابد، آنجا به روشنی عشق پر خواهد شد و مثل صبح روشن میشود.
باد کاخ دل و جان منزل و کاشانهٔ توتا زمانی که ز آفاق نماند آثار
هوش مصنوعی: باد بر دل و جان تو میوزد و کاخ و خانهات را تحت تاثیر قرار میدهد، تا زمانی که نشانهای از دنیای بیرون باقی نماند.
گر به تنگی ز دل تیره وثاق تو کنمچشم نمناک که از غیر درو نیست غبار
هوش مصنوعی: اگر از دل تنگی و غم خود اشک بریزم، چون چشمی نمناک، بدان که هیچ غباری از غیر خودت بر دل من نیست.
پا نه ای بت به سرا پردهٔ چشمم ز کرمتا کنم بر قدمت صد در یک دانه نثار
هوش مصنوعی: ای محبوب، به زحمت از پردهٔ چشمانم خارج شو تا از روی محبت، صد دانه از جانم را در راه قدمهای تو نثار کنم.
محتشم کشته آنست که در کلبهٔ خودشمع مجلس کندت ای مه خورشید عذار
هوش مصنوعی: محتشم به زیبایی و شکوه کسی اشاره می‌کند که در خانهی سادهاش، مانند شمعی در یک مجلس، نور و روشنی میافکند. ای ماه، تو همچون خورشید زیبایی در چهرهات هستی.