شمارهٔ ۳۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوبش خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که با تیری بر دلش بزند و او را بکشد. او از محبوب می‌خواهد که منتظری دیگران نباشد و به او توجه کند. شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دلش را با ناز و غمزه بکشند، او جانش را فدای محبت خواهد کرد. همچنین، او از آتش شوق در دلش سخن می‌گوید و می‌خواهد که محبوب بدون ترس از عواقب، او را بکشد. به طور کلی، شعر بیانگر عاطفه شدید و تمایل به وصال محبوب است.
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکشمنت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش
هوش مصنوعی: ای کسی که با قلبت به من ظلم میکنی، تیغت را بکش و مرا به قتل برسان. از این و آن نترس و فقط با تیغ خودم را بکش.
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپرماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش
هوش مصنوعی: چشمهای زیبای تو همچون تیر میزند و اگر چیزی از دل نباشد، جانم را فدای تو میکنم. ای ماهزاد، اگر همینطور به من زخم بزن، با سلاح عشق من را از پا درآور.
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلمگر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش
هوش مصنوعی: اگر به تیغ دست بزنی، همانند آتش شوقی که در دلم دارم، شعلهور خواهد شد. پس اگر این احساس به یاد تو به اوج نرسد، تیغ را به کار ببر و مرا از این حالت نجات بده.
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روانگر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش
هوش مصنوعی: اگر نامهٔ نابودی محتشم را با بیرحمی بفرستی، حتی اگر تیغ را نکشی، از خوشحالی به من بزن و مرا بکش.