شمارهٔ ۴۶۴
هوش مصنوعی: این متن شعری است که درباره عظمت و مقام یک شخص صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی و این‌که شخص مذکور دارای نشانه‌هایی از بزرگی و مقام است، اشاره می‌کند. او می‌گوید که این شخص نسبت به دیگران برتری دارد و حتی کارهای او درخور توجه و متمایز است. شاعر همچنین به نعمت‌های او و محبت‌هایش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که عدالت او برتر از عدالت‌های معروف دیگران است. در نهایت، شاعر با ذکر یاد ایامی که در آن‌ها بی‌نوشیدنی هم دل‌ها شاد بوده‌اند، به ارزش دوستی و محبت اشاره می‌کند.
تا بر سپهر از زر انجم بود نشاندست در نثار تو بادا درم فشان
هوش مصنوعی: تا زمانی که در آسمان ستارهها مانند زر، نشان از وجود تو باشد، دست من به عنوان نثار تو، در پول و ثروت پخش خواهد شد.
این که در ترقی کار تو بس که هستذات تو را بهر سر مو صد نشان ز شان
هوش مصنوعی: این به این معناست که پیشرفت و موفقیت تو بستگی دارد به ویژگیهای ذاتی و تواناییهای طبیعیات، که این ویژگیها به اندازهای مهم و بارز هستند که میتوانند راه را برای تو هموار کنند.
بر صاف سلسبیل کشان طعنه میزننداز دردجرعه کرمت چاشنی چشان
هوش مصنوعی: آن‌ها از روی تلخی درد و رنج، به نوشیدنیهای شیرین و زلال اشاره میکنند و به نوعی به آن طعنه میزنند. در واقع، از لذت و خوشی میگویند در حالی که خودشان رنج میبرند.
عدلت ز عدل کسری و کی می‌برد سبقبه ذلت ز بذل حاتم طی می‌دهد نشان
هوش مصنوعی: عدل و انصاف تو از عدل کسری بیشتر است و هیچگاه نمیتوان به ذلت و خوار شدن به خاطر بخشش حاتم طی رسید.
نطق سفیه گفت تو را بارگه نشیندل بر دهن زدش که بگو پادشه نشان
هوش مصنوعی: سخن احمقانهای از تو شنید که به او گفتند در حضور پادشاه سخن بگو و دلش به تنگ آمد و خواست که چیزی بگوید.
از زر فشانی تو ره درگهت شدهممتاز بر زمین چو بر افلاک کهکشان
هوش مصنوعی: از طلاکاری و زیبایی تو، راه رسیدن به بارگاهت در زمین، همانند کهکشان در آسمان، خاص و ممتاز شده است.
زان عهد یاد باد که بی‌باده محتشممیشد خوشان ز خوش دلی خدمت خوشان
هوش مصنوعی: یاد آن زمان بخیر که حتی بدون شراب، انسانهای باوقار و شاداب با نیکدلی و مهربانی در کنار یکدیگر بودند و به خدمت یکدیگر میپرداختند.