شمارهٔ ۵۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاطفی و عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که با زیبایی‌هایش، جان او را تحت تاثیر قرار دهد و او را آزاد کند. او از معشوق می‌خواهد که با نگاهی عاشقانه به او بنگرد و در دل و دنیای مردم اثر بگذارد. شاعر همچنین به دلایل مذهبی و عرفانی اشاره می‌کند و از نیاز به آرامش و آزادی در زندگی صحبت می‌کند. او به مشکلات و دردهای درونش اشاره می‌کند و به دنبال مژده‌ای برای درمان آن‌هاست. در نهایت، شاعر از ناصح می‌خواهد که از قضاوت‌های تلخ و سنگین خود درباره او دست بردارد و به احساساتش احترام بگذارد.
زلف معنبر برفشان گو جان ما بر باد شوجعد مسلسل بر گشا گو بنده‌ای آزاد شو
هوش مصنوعی: زلفهای خوشبو و زیبا گویی برف میبارند، ای جان ما! خود را فدای این زیبایی کن. موهای پیچپیچ و قشنگت را باز کن و بگذار که من هم آزاد و رها شوم.
چشم مکحل باز کن بر عاشقان افکن نظرگو در میان مردمان عاشق کشی بنیاد شو
هوش مصنوعی: چشمان خود را که با سرمه زیبا شده است، باز کن و به عاشقان نگاه کن. بگو که در میان انسانها، عشق و علاقه باعث شده که عواطف و احساسات جریحهدار شود.
در خانقه سر خوش درآ گو شیخ شهر از دین برابگذر به مسجد گو خلل در حلقهٔ زهاد شو
هوش مصنوعی: در خانقاه با شادی وارد شو. به شیخ شهر بگو که از دین بگذر و به مسجد برو. در حلقهی زاهدان خلل ایجاد کن.
خالی کن اقلیم دلم از لشگر ظلم و ستمگو در زمان حسن تو ویرانه‌ایی آباد شو
هوش مصنوعی: دل من را از لشکر ظلم و ستم خالی کن تا در زمان ظهور تو، ویرانهها دوباره جان بگیرند و آباد شوند.
ای در دل غم پرورم صد درد بی‌درمان ز تویک مژده درمان بده گو دردمندی شاد شو
هوش مصنوعی: ای کسی که غمها را در قلبم پرورش میدهی، من از بیماریهای فراوانی رنج میبرم. فقط یک خبر خوب از تو میخواهم تا به من بگویی که دردمندی میتواند شاد شود.
از خاطر من بر مدار ای ناصح شیرین اداکوه غم آن سنگ دل گو محتشم فرهاد شو
هوش مصنوعی: ای ناصح با زبان شیرینت، از ذهن و یاد من دور باش. زیرا کوه اندوهی که دل سنگی فرهاد را شکست، مرا نیز متأثر کرده است.