شمارهٔ ۵۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر به محبوبش که به زیبایی و جذابیت شبیه به ماه است می‌پردازد و از حسرت و غم درون خود سخن می‌گوید. او از عشق و عطش به وصال محبوب صحبت می‌کند و به تمثیل‌هایی مانند ماه و آب حیات اشاره دارد. شاعر از رفتار محبوبش و تأثیرات آن بر روی خود ابراز نگرانی می‌کند و در نهایت از او درخواست می‌کند که جانب او را بگیرد و رونق زندگی‌اش را افزایش دهد.
ای رشگ بتان به کج کلاهیقربان سرت شوم اللهی
هوش مصنوعی: ای حسودان زیبا، با کجکلاهیت، من جانم را فدای تو میکنم، مانند کسی که به خدا میسپارد.
تو بسته میان به کشتن منمن بسته کمر به عذرخواهی
هوش مصنوعی: تو تصمیم گرفتهای که مرا نابود کنی و من هم عزم کردهام که از تو عذرخواهی کنم.
روی تو ز باده ارغوانیرخسارهٔ من ز غصه کاهی
هوش مصنوعی: چهرهام از غم به رنگ کاه درآمده، در حالی که تو به دلیل شراب ارغوانی زیبایی خاصی داری.
من خورده قسم به عصمت توتو داده به خون من گواهی
هوش مصنوعی: من به پاکی تو سوگند خوردهام و تو با خون من گواهی دادهای.
ماهی تو درین لباس شبرنگیا آب حیات در سیاهی
هوش مصنوعی: ماهی تو در این لباس درخشان، یا مانند آب حیات در تاریکی است.
گویند که ماهی و نگویندوصف مه روی تو کماهی
هوش مصنوعی: میگویند که ماهی زیبا است، اما نمیگویند که چهره تو چقدر زیباست، مانند ماهی که در آب میدرخشد.
ابرو بنما و رخ که بیننددر خیمهٔ آفتاب ماهی
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبا و ابروهای نازک خود را نشان بده تا آفتاب که در خیمهاش است، ماه را ببیند.
ای بر سر تو همای دولتانداخته سایهٔ الهی
هوش مصنوعی: ای کسی که سرنوشت نیک و خوشبختی بر تو سایه افکنده است و نعمتهای الهی بر تو نازل شده است.
بر محتشم گدا ببخشایشکرانهٔ این که پادشاهی
هوش مصنوعی: به محتشم کمک کن و از او تشکر کن، زیرا خداوند به تو مقام پادشاهی عطا کرده است.