تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۱۱

در پردۀ اسرار کسی را ره نیستوز تعبیۀ حال، کسی آگه نیست
جز در دلِ خاکِ تیره، منزلگه نیستمَی خور که چُنین بیهُده‌ها کوته نیست