شمارهٔ ۲۰
هم دانۀ اومید به خرمن مانَدهم باغ و سرایْ بی تو و من مانَد
سیم و زرِ خویش، از دِرَمی تا به جویبا دوست بخور، گرنه به دشمن مانَد
گزارش خطا در بیت
معنی «»
منبع: لغتنامهٔ دهخدا