رباعی ۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که رازهای دیرینه و اسرار وجود را نه من می‌دانم، نه تو. ارتباطات و گفتگوهای ما نیز در پس پرده‌ای پنهان است. هنگامی که این پرده کنار برود، نه تو خواهید ماند و نه من، به نوعی بیانگر عدم ماندگاری و گذرا بودن هستی و روابط انسانی است.
اسرار اَزَل را نه تو دانی و نه منوین حرفِ معمّا، نه تو خوانی و نه من
هوش مصنوعی: آنچه که از اسرار آغاز و پایان هست، نه تو میدانی و نه من. این موضوع پیچیدهای است که نه تو قادر به درک آن هستی و نه من.
هست از پس پرده گفت‌وگوی من و توچون پرده برافتد، نه تو مانی و نه من
هوش مصنوعی: در پشت پردهی ارتباط من و تو، چیزی جریان دارد. اما زمانی که این پرده کنار رود، نه تو باقی خواهی ماند و نه من.