رباعی ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به بیداری و آگاهی می‌کند. شاعر از یک پیر خردمند می‌خواهد که برخیزد و به کودکی که در حال بازی است توجه کند. او از پیر می‌خواهد که به کودک پند دهد و به او بیاموزد که به آرامی و تدریجی رشد کند و به دانش و تجربه‌ای که کهن‌سالان دارند، توجه کند. شاعر با اشاره به مغز کیقباد و چشم پرویز نمادهایی از حکمت و بینش را معرفی می‌کند.
ای پیرِ خردمند پِگَهْ‌تر برخیزوان کودکِ خاک‌بیز را بنگر تیز
ای پیر دانا صبح زود از خواب بلند شو و به آن کودک که با خاک بازی می‌کند بنگر.
پندش ده و گو که نرم‌نرمک می‌بیزمغزِ سرِ کیقباد و چشمِ پرویز!
به او پند بده که آرام و از روی احترام با خاک بازی کند زیرا آن خاک ممکن است روزی مغز کیقباد و چشم خسروپرویز بوده باشد.