شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف اثرات دلنشین و روح‌بخش نسیم صبحگاهی می‌پردازد که گویی از سرزمین عجم (ایران) و به خصوص از اقلیم عراق می‌آید. شاعر با اشاره به اشتیاق و تازگی‌ای که این نسیم به ارمغان می‌آورد، به نوعی حس حیات را در افرادی که مدت‌ها بی‌احساس بوده‌اند، یادآور می‌شود. همچنین به زیبایی و زندگی بخشی این نسیم اشاره می‌کند که مانند یک معجزه، موجب احیای روح و جان افراد می‌شود.
روح بخشی، ای نسیم صبحدمخود مگر می‌آیی از ملک عجم
هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، تو زندگیبخش هستی، آیا از سرزمین عجم می‌آیی؟
تازه گردید از تو درد اشتیاقمی‌رسی گویا ز اقلیم عراق
هوش مصنوعی: درد اشتیاق تازه شده است و به نظر میرسد که از سرزمین عراق می‌آیی.
مردهٔ صد ساله یابد از تو جانتو مگر کردی گذر از اصفهان
هوش مصنوعی: مردی که صد سال زندگی کرده، ممکن است به خاطر تو دوباره زنده شود، مگر اینکه از اصفهان گذر کرده باشی.