شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شعری که ارائه شده به بیان این موضوع میپردازد که ما عادت به رنجیدن از دیگران نداریم و اگر کسی ما را آزار دهد، به کسی نمیگوییم. حتی اگر درد و ناراحتی از سوی دیگران به ما برسد، آن را فراموش میکنیم. همچنین، ما افرادی هستیم که در مواجهه با ظلم، به سرعت واکنش نشان میدهیم. در نهایت، به ما اجازه داده میشود که در صبحگاه، جهانی را دگرگون کنیم.
عادت ما نیست، رنجیدن ز کسور بیازارد، نگوییمش به کس
هوش مصنوعی: ما به این عادت نداریم که از کسی رنجیده شویم، و اگر کسی ما را آزار دهد، هرگز این موضوع را به کسی نمیگوییم.
ور برآرد دود از بنیاد ماآه آتش بار ناید یاد ما
هوش مصنوعی: اگر دود از ریشه و بنیاد ما برآید، نشان میدهد که آتش و یاد ما فراموش نخواهد شد.
ورنه ما شوریدگان در یک سجودبیخ ظالم را براندازیم، زود
هوش مصنوعی: اگر ما شوریدگان در یک حالت سجده قرار بگیریم، میتوانیم به سرعت ظلم و ستم را از ریشه برکنیم.
رخصت اریابد ز ما باد سحرعالمی در دم کند زیر و زبر
هوش مصنوعی: اجازه میدهد که نسیم صبحگاهی، جهانی را در یک نفس دگرگون کند.