شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی عشق و ابراز احساسات در آن می‌پردازد. شاعر با تأکید بر اهمیت عشق واقعی، نقدی بر عاشقان سطحی و بی‌عمل دارد و می‌گوید که عشق واقعی نیازمند فداکاری و جدیت است. او به میعادگاه عشق، یعنی خدا و معشوق، اشاره می‌کند و می‌خواهد که انسان‌ها در جستجوی حقیقت عشق و ارتباط با معشوق باید از خودگذشتگی کنند. همچنین، شاعر به مساله تقوای در عشق و نگاه به حال دیگران، به‌خصوص درویشان، تأکید می‌کند و در پایان به غم تبعید و جدایی اشاره می‌کند و از کسانی که عشق حقیقی را درک نکرده‌اند انتقاد می‌کند.
ای بچشم دل ندیده روی یار خویش راکرده ای بی عشق ضایع روزگار خویش را
هوش مصنوعی: ای کسی که چهره محبوب خود را با چشم دل نادیده گرفتهای، خود را در بدون عشق نابود کردهای و ایام و روزهای عمرت را بیثمر سپری کردهای.
کعبه رو سوی تو دارد همچو تو رو سوی اوگر تو روزی قبله سازی روی یار خویش را
هوش مصنوعی: کعبه به تو توجه دارد، همانطور که تو به آن توجه میکنی. اگر روزی بخواهی قبلهای با چهره محبوبت بسازی، به او نگاه کن.
عشق دعوی می کنی، بار بلا بر دوش نهنقد خود بر سنگ زن بنگر عیار خویش را
هوش مصنوعی: عشق را ادعا میکنی، اما بار مشکلات را بر دوش خود حمل میکنی. اگر میخواهی خودت را بشناسی، به دستاوردهایت توجه کن.
یا چو زن در خانه بنشین عاشق کار تو نیستعشق نیکو می شناسد مرد کار خویش را
هوش مصنوعی: اگر مثل زن در خانه بنشینی، عاشق کار تو نخواهد بود. عشق واقعی، مردان را در کارهایشان میشناسد.
عاشق آن قومند کندر حضرت سلطان عشقبرگرفتند از ره خدمت غبار خویش را
هوش مصنوعی: عاشقان آن گروه کسانی هستند که در حضور سلطان عشق از طریق خدمت به او، گرد و غبار خود را برمیدارند.
روز اول چون بدولت خانه عشق آمدندزآستان بیرون نهادند اختیار خویش را
هوش مصنوعی: در روز نخست که عشق به خانهای وارد شد، کسانی که در آستان آن بودند، اختیار خود را از دست دادند و به بیرون رفتند.
بارگیر نفس شان در هر قدم جانی بدادتا بدین منزل رسانیدند بار خویش را
هوش مصنوعی: در هر گام، نفس آنها انرژی و جانشان را فدای خود کردند تا بار و مسئولیتهایشان را به این مکان برسانند.
دیگران از ترک جان در راه جانان قاصرندزین شتر دل همرهان بگسل مهار خویش را
هوش مصنوعی: دیگران در عشق و فدای جانان ناتوانند، اما تو باید دل خود را از این بار سنگین جدا کنی و از وابستگیها رها شوی.
وندرین ره دام ساز از جان و جانان صید کنپای بگشا باشه عنقا شکار خویش را
هوش مصنوعی: در این مسیر، از دل و محبوب خود برای به دام انداختن عشق تلاش کن. پاهای خود را باز کن و مانند پرندهای افسانهای، به شکار عشقات برو.
چون صدف گر در میان دارد در مهرش دلتزآب چشم چون گهر پر کن کنار خویش را
هوش مصنوعی: اگر صدفی در دل داشته باشی که مهر و محبت در آن نهفته است، باید بگذاری که دلت پر از اشک شود و کنار خودت، این محبت را جمع کنی.
ای توانگر سوی درویشان نظر کن ساعتیتا بخدمت عرضه دارند افتخار خویش را
هوش مصنوعی: ای ثروتمند، کمی به درویشان توجه کن تا شاید بتوانند افتخار خدمت به تو را به نمایش بگذارند.
هر زمان در حلقه زنجیر زلفت می کشندیک جهان عاشق دل دیوانه سار خویش را
هوش مصنوعی: هر بار که در تنگنای زلف تو گرفتار میشوم، در جهان گستردهای، یک عاشق بیتاب در دل خود را احساس میکنم.
سیف فرغانی ز هجرانت بکام دشمنستچند دشمنکام داری دوستدار خویش را
هوش مصنوعی: سیف فرغانی می‌گوید: وقتی که تو را از دوری و جدایی دلتنگ هستم، به دشمنان میگویم که چقدر از عشق و محبت تو رنج میبرم. این نشان میدهد که چه تعداد از دشمنان در زندگی تو وجود دارند که خود را دوست میپندارنند.