شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی شاعر است. شاعر از زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه عشق او زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است. او احساس خجالت از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خودش را توصیف می‌کند و می‌گوید که در غیاب او، روزش مانند شبی بی‌ماه است. شاعر به آتش عشق و درد هجران اشاره می‌کند و این احساسات او را به جنون و افکار دوگانه می‌کشاند. او در نهایت، معشوق را به عنوان طبیبی برای عاشقان معرفی می‌کند و می‌گوید که حتی اگر عاشق از درد و رنج بمیرد، این عشق برای او شیرینی و ارزش دارد. شاعر همچنین از سیف فرغانی مثال می‌آورد تا نشان دهد که در عشق، پذیرش کلمات و رفتار معشوق بسیار مهم است.
ای خجل از روی خوبت آفتابروز من بی تو شبی بی ماهتاب
هوش مصنوعی: ای آن که از زیباییات شرمندهام، روز من بدون تو مانند شبی است که ماه ندارد.
آفتاب از دیدن رخسار توآنچنان خیره که چشم از آفتاب
هوش مصنوعی: آفتاب به قدری از زیبایی چهرهات متحیر شده که حتی نمیتواند به خود نور خورشید نگاه کند.
چون مرا در هجر تو شب خواب نیستروز وصلت چون توان دیدن بخواب
هوش مصنوعی: به خاطر دوری تو، شبها خوابم نمیبرد و روزهایی که با تو هستم، چگونه میتوانم در خواب تو را ببینم؟
بر سر کوی تو سودا می پزمبا دل پرآتش و چشم پرآب
هوش مصنوعی: در کنار راه تو، عشق و جنون را میپرورانم، با قلبی پر از شور و چشمی که از اشک پر شده است.
عقل را با عشق تو در سر جنونصبر را از دست تو پا در رکاب
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که عقل و منطق را فراموش کنم و صبر و تحمل را از دست بدهم؛ به طوری که در تو همواره به دنبال شوق و هیجان هستم.
خون چکان بر آتش سودای توآن دل بریان من همچون کباب
هوش مصنوعی: دل سوخته و پر از عشق من مانند کبابی در حال پختن است، و از این درد و شوق، اشکهایم بر آتش عشق تو میچکد.
در سخن زآن لب همی بارد شکردر عرق زآن رو همی ریزد گلاب
هوش مصنوعی: از آن لب، کلامی شیرین و دلنشین بیرون میآید و از آن صورت، عطر گلاب پخش میشود.
چشم مخمورت که ما را مست کردتوبه خلقی شکسته چون شراب
هوش مصنوعی: چشم مست کنندهات ما را دیوانه کرد و حالا دل خیلیها شبیه به دل کسی است که با شراب توبهاش را شکسته است.
از هوایی کآید از خاک درتآنچنان جوشد دلم کز آتش آب
هوش مصنوعی: از هوایی که از خاک در خانهات میآید، آنقدر دل من شعلهور میشود که انگار آتش به آب تبدیل شده است.
جز تو از خوبان عالم کس نداشتسرو در پیراهن و مه در نقاب
هوش مصنوعی: به جز تو، هیچ کس در این دنیا خوب و نیکو نیست که مانند تو سرو زیبایی در لباس داشته باشد و مانند تو ماه در زیر نقاب پنهان شده باشد.
بی خطا گر خون من ریزی رواستای خطای تو بنزد ما صواب
هوش مصنوعی: اگر تو بغیر از خطا، خون من را بریزی، این کار در نظر ما درست است؛ زیرا اشتباه تو برای ما قابل پذیرش است.
تو طبیب عاشقان باشی، چرامن دهم پیوسته سعدی را جواب
هوش مصنوعی: اگر تو پزشک و مربی عاشقان هستی، پس چرا من همیشه باید به سعدی پاسخ دهم؟
سیف فرغانی چو دیدی روی دوستگر بشمشیرت زند رو بر متاب
هوش مصنوعی: اگر سیف فرغانی چهره دوست را دیدی و او با شمشیر به تو حمله کرد، نیازی نیست که از او دوری کنی یا فرار کنی.