شمارهٔ ۲۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس درد و اندوه ناشی از جدایی و هجرت معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید زمانی که معشوق سفر کند، دل و دیده‌اش پر از غم خواهد شد. شاعر به محبتش به معشوق تأکید کرده و از او می‌خواهد که نرود، زیرا جدایی او اندوهی عمیق به همراه خواهد داشت. او امیدوار است که معشوق به زودی برگردد و با یادآوری زیبایی‌های او، درد جدایی برایش قابل تحمل‌تر شود. در پایان، او به این نکته اشاره می‌کند که عشق و امیدش به وصال معشوق، همچون نهالی است که جدایی‌اش در آینده میوه‌ای به همراه خواهد داشت.
آن زمانی که ترا عزم سفر خواهدبودبس دل و دیده که درخون جگر خواهدبود
هوش مصنوعی: زمانی که تو بخواهی سفر کنی، قلب و چشمان بسیار کسانی از غم و اندوه پر خواهد شد.
همچو من خشک لبی از سر کویت نرودگر فراق تو نه بادیده تر خواهدبود
هوش مصنوعی: چون من کسی که در سر کوی تو دلتنگ و بیزبان است، اگر دوری تو طولانی شود، لابد از اشک چشمهایم نم باران خواهد شد.
مرو ای دوست که مرناوک هجران ترادردل مانه که درسنگ اثر خواهد بود
هوش مصنوعی: بدون رفتن از کنارم، ای دوست، درد فراق تو در دل من باقی خواهد ماند و همچون اثر سنگی در دل جاودانه خواهد شد.
مرو ای دوست مرو ور بروی زود بیاکه مرا چشم بره گوش بدر خواهد بود
هوش مصنوعی: ای دوست، نرو! اگر قصد رفتن داری، زود برگرد؛ چون من در انتظار تو هستم و چشم انتظارم به در است.
صفحه عارض خوش خط توچون یاد کنمهمچو اعراب دلم زیروزبر خواهد بود
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو که به یاد آورم، دلم همچون حروف عربی به شدت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
ای ز خورشید سبق برده بدان روی بگوکه شب هجر ترا هیچ سحر خواهد بود؟
هوش مصنوعی: ای کسی که زیباییات از خورشید هم بیشتر است، به من بگو آیا در شب جداییات هیچ جادویی وجود دارد که بتواند مرا شاد کند؟
سیف فرغانی در عشق تو می گفت مگرشاخ اومید مراوصل تو برخواهد بود
هوش مصنوعی: سیف فرغانی در عشق تو میگفت آیا شاخه امید من به وصال تو خواهد رسید؟
در ضمیرش نگذشت آنک درخت عشقتآن نهالیست که هجرانش ثمر خواهدبود
هوش مصنوعی: او هرگز به این فکر نیفتاد که در دلش عشق تو به عنوان یک درخت، آن نهالی است که جدایی از آن تنها میوههای تلخی خواهد داشت.