شمارهٔ ۲۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی و魅ش (جذابیت) دوشیزه‌ای می‌پردازد که در مجلس حضور دارد. او با ذکر تصاویری از میوه‌ها و شیرینی‌ها، جلوه‌های چهره و زیبایی او را به تصویر می‌کشد. چشم‌های او مانند خورشید تابان هستند و زیبایی‌اش به قدری است که تمام زیبایی‌ها در برابر او کم‌رنگ جلوه می‌کنند. شاعر از حسرت و اشتیاق عاشقان صحبت می‌کند و می‌گوید که اگرچه او زیبا و برجسته است، اما در نگاه عاشقان، خود را مانند گدا می‌بیند در برابر او. این زیبایی نه‌تنها دل عاشقان را می‌رباید بلکه به گونه‌ای است که هیچ کسی نمی‌تواند از آن چشم‌پوشی کند. در نهایت، شاعر به لطافت و نرمش و قدرت نفوذ آن معشوق در دل‌ها اشاره می‌کند.
دوش در مجلس ما بود ز روی دلبرطبقی پر ز گل و پسته و بادام و شکر
هوش مصنوعی: دیشب در مهمانی ما، به خاطر زیبایی محبوب، سینی پر از گل، پسته، بادام و شکر بود.
ذکر آن پسته و بادام مکرر نکنمشکرش قوت روان بود و گلش حظ نظر
هوش مصنوعی: من نمیخواهم بارها از آن پسته و بادام یاد کنم، چرا که شیرینیاش نیروی جانم بود و زیبایی‌اش لذت بصری بود.
عقل در سایه حیرت شده زآن رو و دهانکه ز خورشید فزونست وز ذره کمتر
هوش مصنوعی: عقل انسان به خاطر شگفتیهایی که می‌بیند، حیرتزده شده است. این حیرت از آنجا ناشی میشود که انسان در برابر عظمت خورشید و کوچکتر بودن خود در مقایسه با ذرهای از آن، احساس کوچکی و ناتوانی می‌کند.
خط ریحانی بر چهره مشکین خالشهمچو بر برگ سمن بود غبار عنبر
هوش مصنوعی: بر چهره سیاه آن معشوق، خطی زیبا و خوشبو مانند غبار عنبر بر روی برگ گل سمن نمایان است.
وصف آن حسن درازست و من کوته بینبمعانی نرسیدم ز تماشای صور
هوش مصنوعی: توصیف آن زیبایی داستانی طولانی دارد و من با دیدی محدود نتوانستم به عمق معانی آن برسم و فقط به ظواهر آن نگاه کردم.
پیش رخسار چو خورشید وی آن مرکز نورکمتر از نقطه بود دایره روی قمر
هوش مصنوعی: در برابر چهره او، که مانند خورشید درخشان است، مرکز نور کمتر از یک نقطه مینماید، در حالی که دایره صورت قمر (ماه) به چشم میآید.
هست آن میوه دل نوبر بستان جمالوندرو جمع شده حسن گل و لطف زهر
هوش مصنوعی: این میوه دل، تازه و خاص است و نماد زیبایی و جذابیت است که تمام زیبایی‌ها و لطفهای گلها در آن جمع شده است.
خوبی از صورت او بود چو پر از طاوسحسن از صورت او خوب چو طاوس از پر
هوش مصنوعی: زیبایی او مانند پرهای طاوس است که جلوهگری و زیبایی خاصی دارد. حسن و زیبایی‌اش به حدی است که انسان را به یاد طاوس میاندازد، زیرا زیبایی‌اش به صورتش تعلق دارد و مانند پر طاوس درخشندگی و جلوهای ویژه دارد.
از پی حسن بهین همه اجزا شد رویوز پی روی رئیس همه اعضا شد سر
هوش مصنوعی: هر بخشی از زیبایی به دنبال جذابیت و زیبایی کامل است و همانطور که سر به دنبال چهرهی زیبا و جذاب میگردد، تمامی اعضا و اجزا نیز در جستجوی کمال و زیبایی هستند.
هردم از آتش حسرت لب عشاقش خشکدایم از آب لطافت گل رخسارش تر
هوش مصنوعی: هر لحظه حسرت و دلتنگی عاشقان از آتش عشق او شعلهور است و همیشه چهره زیبایش به اندازهای لطیف و زنده است که گویی همیشه از آب تازهای سیراب میشود.
او توانگر بجمالست و شده خوار و عزیزما بر او چو گدا او بر ما همچون زر
هوش مصنوعی: او به خاطر زیبایی‌اش ثروتمند است و ما در برابر او در عین ذلت و عزت قرار داریم. ما برای او همچون گدایان هستیم و او برای ما مثل طلا میماند.
اوست پیدا و سرافراز میان خوبانهمچو در قلب سپهدار و علم در لشکر
هوش مصنوعی: او در میان بهترینها به وضوح و با افتخار دیده میشود، مانند اینکه دل یک فرمانده و پرچم در سپاه حاضر است.
سر انصاف بزیر قدم او آوردسرو اگر داشت قد از قامت او بالاتر
هوش مصنوعی: هرچند سرو در زیبایی و قامت بلند خود مشهور است، اما به خاطر انصاف و فضیلت شخصی که آن را زیر قدم خود قرار داده، خود را به مقام او پایین میآورد.
بر جگر تیغ زند غمزه تیر اندازشدل چون آهنش از رحم ندارد جوهر
هوش مصنوعی: غمزه و نگاه دلربای او به قدری قوی و تاثیرگذار است که مانند تیغی بر دل میزند و دلی را که به سختی مانند آهن است، نمی‌تواند رحم کند و به آن رحم نمیشود.
سیف فرغانی دلبر بلطافت آبستنه چنان آب که از وی بتوان کرد گذر
هوش مصنوعی: دلبر سیف فرغانی به قدری نرم و لطیف است که نمیتوان او را مثل آبی دانست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت. او به قدری جذاب و دلنشین است که نمیتوان به سادگی از زیبایی‌اش چشم پوشید.