شمارهٔ ۳۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد و او را به گل تشبیه می‌کند. او می‌گوید که وقتی روی زیبا و نازنین او را می‌بیند، هزاران بار تحسینش می‌کند. شاعر به قدرت زیبایی‌اش اشاره می‌کند و اینکه اگر در گلشن حاضر شود، تمام گل‌ها بر روی زمین خواهند افتاد. او همچنین از بلبل و زنبور عسل یاد می‌کند که از زیبایی و عشق او می‌گویند و از آن لذت می‌برند. شاعر در ادامه به توصیف جمال او می‌پردازد و می‌گوید که هیچ باغی به اندازه او زیبا نیست و حتی در بهشت هم نظیر او یافت نمی‌شود. در پایان، شاعر با ابراز عشق و دوستی، از زیبایی‌های معشوق خود صحبت می‌کند و می‌گوید که نشستن با او عیبی ندارد، چراکه همیشه خارهایی دارد که نشان از پیچیدگی و زیبایی عشق دارد.
چو بیند روی تو ای نازنین گلکند بر تو هزاران آفرین گل
هوش مصنوعی: زمانی که گل، چهرهی زیبای تو را ببیند، هزاران بار بر تو درود و تحسین میفرستد.
تو با این حسن اگر در گلشن آیینهد پیش رخت رو بر زمین گل
هوش مصنوعی: اگر تو با این زیبایی به باغ بیایی، گل‌ها به خاطر تماشای روی تو بر زمین میافتند.
اگر بلبل کند ذکر تو در باغز نامت نقش گیرد چون نگین گل
هوش مصنوعی: اگر بلبل در باغ به یاد تو آواز بخواند، از نام تو چنان نقشی بر گل میزند که مانند نگین زیباست.
چو از ذکر لبت شیرین کند کامشود در حلق زنبور انگبین گل
هوش مصنوعی: وقتی صحبتهای تو شیرین و دلانگیز است، مانند عسل زعفرانی میشود که در دهان مینشیند.
گلی تو از گریبان تا بدامنبهر جانب بریز از آستین گل
هوش مصنوعی: ای گل، تو از لبهٔ گریبان تا دامن خود، برای هر طرفی، گل بریز از آستینت.
اگر در خانه گل خواهی بهر وقتبرو آینه برگیر و ببین گل
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در هر زمانی از زیبایی گل لذت ببری، به سراغ آینه برو و تصویر آن گل را در آن تماشا کن.
ندارد باغ جنت همچو تو سرونباشد شاخ طوبی را چنین گل
هوش مصنوعی: باغ بهشت هیچ گلی به زیبایی تو ندارد و درخت طوبی نیز سرخی و زیبایی چون تو را نمیتواند داشته باشد.
برنگ و بو چو تو نبود که چون توخط و خالی ندارد عنبرین گل
هوش مصنوعی: رنگ و بوی تو مانند هیچکس دیگری نیست، چون تو زیبایی و جذابیتی داری که هیچکس دیگری ندارد.
اگر با من نشینی عیب نبودکه دایم خار دارد همنشین گل
هوش مصنوعی: اگر با من باشی، عیبی ندارد که همیشه همراه گل، خار هم وجود دارد.