شمارهٔ ۴۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و عظمت محبوب (دوست) می‌پردازد و عشق عمیق شاعر به او را نشان می‌دهد. شاعر با تشبیه محبوب به ماه و خورشید، از جاذبه و نورانی بودن او سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند بر زیبایی و اهمیت او سایه بیفکند. شاعر به احساسات عاشقانه خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر شب در یاد آن معشوق ناله و آه می‌کشد. او امید دارد که محبوب به او لطف کند و از قهر خود را کناره‌گیری نماید. در نهایت، شاعر از دوست می‌خواهد که تنها به او بیندیشد و او را از درد جدایی نجات دهد.
ای مهر و مه رعیت و روی تو پادشاهپشت زمین ز روی تو چون آسمان ز ماه
هوش مصنوعی: ای خورشید و ماه، تو حاکم و سرور این دنیایی و به خاطر وجودت، زمین مانند آسمان و زیبا میشود.
جستم بسی و ره ننمودی مرا به خودگفتم بسی و داد ندادی به دادخواه
هوش مصنوعی: مدت زیادی به دنبال تو گشتم و راهی به من نشان ندادی. به خودم گفتم که بارها سخن گفتم و از تو کمکی نخواستم، اما تو حتی به فریادم هم نرسیدی.
در معرض رخ تو نیارد کشید تیغخورشید را گر از مه و انجم بود سپاه
هوش مصنوعی: اگر چهرهی تو نمایان شود، هیچکس نمی‌تواند نور خورشید را به چالش بکشد، حتی اگر کس دیگری به عنوان یاری، ماه و ستارهها باشند.
از حسن تو به عشق در آویخت جان و دلبادش بزد به آب درآمیخت خاک راه
هوش مصنوعی: از زیبایی تو، جان و دل، به عشق پیوند خوردهاند و مثل بادی که در آب میوزد، همراه با خاک مسیر، در هم آمیخته شدهاند.
ما عاشقان صادق آن حضرتیم و هستهم آب چشم حجت و هم رنگ رو گواه
هوش مصنوعی: ما عاشقان واقعی آن حضرت هستیم و هم اشک ما نشانه حقیقت است و هم رنگ چهرهمان گواه بر این عشق.
بر یاد روز وصل تو ای دوست می‌کنیمهر شب هزار ناله و هر دم هزار آه
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر یاد آن روزی که با تو بودم، هزار بار ناله میزنیم و هر لحظه هزار بار آه میکشیم.
تو تاجدار حسنی و دستار بر سرتزیباترست از پر طاوس بر کلاه
هوش مصنوعی: تو زیبایی و بر سرت تاجی داری که از پر طاووس هم زیباتر است.
از نیکویی رخ تو گل سرخ میکندبر عارض سپید تو آن خال رو سیاه
هوش مصنوعی: چهره زیبا و نیکوی تو مانند گلی سرخ در کنار پوست سفیدت جلوهگری می‌کند، و آن نقطه سیاه روی صورتت به زیباییات افزوده است.
خورشید کاهل کفر ورا سجده می‌کنندقبله ز روی تو کند اندر نمازگاه
هوش مصنوعی: خورشید خسته و بیحال هم در برابر تو سجده می‌کند و قبله، از روی تو در مکان نماز به سمت تو میچرخد.
از لطف و حسن دایم در جمع نیکوانهستی چو ژاله بر گل و چون لاله در گیاه
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و مهربانیات همیشه در کنار نیکان قرار داری، همانطور که قطرات شبنم بر گلها نشسته و لاله در میان گیاهان میبالد.
در روی ما چنان به ارادت نظر کنیکآهو سوی سگان شکاری کند نگاه
هوش مصنوعی: تو با عشق و ارادت به ما نگاه میکنی، همچنان که آهو به سگان شکاری نگاه می‌کند.
لطفی بکن ز قهر خودم در پناه گیرکز قهر تو به لطف تو دارم گریزگاه
هوش مصنوعی: لطفی کن و از خشم خودم مرا حفاظت کن، زیرا من از خشم تو به لطف تو پناه میبرم.
گفتم به دوست لابه کنم وز سر حضورخواهم قبول طاعت و آمرزش گناه
هوش مصنوعی: به دوست گفتم که از او کمک بطلبم و از قلب و با تمام وجودم آمادگی دارم که از او فرمانبرداری کرده و برای گناهانم بخشش بخواهم.
همت به نعره بانگ برآورد و گفت سیفاز دوست غیر دوست دگر حاجتی مخواه
هوش مصنوعی: او با صدای بلند و پر از عزم اعلام کرد که ای سیف، از دوست هیچ خواستهای جز دوست دیگر نداشته باش.
ای ره به دوست برده چنین از رهت که برد؟آن سرو نازنین که چه خوش می‌رود براه
هوش مصنوعی: ای کسی که در مسیر عشق به معشوق قدم میزنی، چه راهی به تو نشان دادهاند؟ آن جوانی که به زیباییاش در حال رفتن است، چه خوش میگذرد در این مسیر.