شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف خداوند و عظمت او می‌پردازد و بیان می‌کند که همه چیز تحت فرمان و ارادهٔ اوست. شاعر از خواندن سوره حمد به عنوان نوعی ستایش خدا یاد می‌کند و تأکید می‌کند که هر نعمت و فیضی که انسان دریافت می‌کند، در واقع از آن خداوند است. در نهایت، شاعر به رحمت و احسان خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ یک از مخلوقات شایستهٔ این رحمت نیستند، بلکه همه‌ی اینها از لطف و کرم اوست.
آن خداوندی که عالم آن اوستجسم و جان در قبضهٔ فرمان اوست
هوش مصنوعی: آن خدای بزرگ و مهربانی که مالک همهٔ هستی است، جسم و روح انسانها در کنترل و تحت اختیار او قرار دارد.
سوره حمد و ثنای او بخوانکآیت عز و علا در شأن اوست
هوش مصنوعی: سوره حمد را بخوان که نشانه عظمت و بزرگی اوست و درباره مقام والای او سخن می‌گوید.
گر ز دست دیگری نعمت خوریشکر او می کن که نعمت آن اوست
هوش مصنوعی: اگر از دست دیگری بهرهمند شوی، بر نعمت او سپاسگزار باش، چون آن نعمت از آن اوست.
بر زمین هر ذرهٔ خاکی که هستآب خورد فیض چون باران اوست
هوش مصنوعی: در هر نقطهای از زمین که خاکی وجود دارد، آب و فیضی که مانند باران به آن میرسد، حضور دارد.
از عطای او بایمان شد عزیزجان چون یوسف که تن زندان اوست
هوش مصنوعی: از نعمتهای او با ایمان شدم، همانطور که یوسف در زندان به محبوبیت رسید.
بر من و بر تو اگر رحمت کنداین نه استحقاق ما، احسان اوست
هوش مصنوعی: اگر بر من و تو رحمتی نازل شود، باید بدانیم که این به خاطر شایستگی ما نیست، بلکه از بخشش و مهربانی اوست.
از جهان کمتر ثناگوی ویستسیف فرغانی که این دیوان اوست
هوش مصنوعی: در این دنیا کمتر کسی وجود دارد که بتواند مانند سیف فرغانی او را ستایش کند؛ زیرا این دیوان (شعر) اوست.