شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع عشق و دولت (ثروت و قدرت) می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق و درد به طور همزمان با هم وجود دارند. او می‌گوید اگر عشق و دولت با هم بودند، راهی به سوی معشوق پیدا می‌کرد. عشق او را به سوی معشوق می‌خواند، اما دولت او را از او دور می‌کند. شاعر در حالی که از درد و محنت رنج می‌برد، عشق را به عنوان اصلی‌ترین دلیل زندگی‌اش می‌داند و در عین حال به نقش محبت در زندگی‌اش اشاره می‌کند. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از عدم توانایی در بیان احساساتش در مقابل او گله‌مند است. در نهایت، عشق او به معشوق همچون رنگی منحصر به فرد است که هیچ رنگ دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود.
عشق و دولت اگر بود با همبه تو نزدیکتر شود راهم
هوش مصنوعی: اگر عشق و خوشبختی با هم وجود داشته باشند، راه من به سمت تو نزدیکتر میشود.
محنت و عشق هر دو همزادندعشق و دولت کجا بود با هم
هوش مصنوعی: درد و عشق همیشه همراه یکدیگرند و عشق و خوشبختی هرگز نمیتوانند در کنار هم وجود داشته باشند.
هست بخت آنکه تو مرا خواهیهست عشق آنکه من ترا خواهم
هوش مصنوعی: شخصی که تو را بخواهد، خوشبخت است و عشق واقعی متعلق به کسی است که من تو را بخواهم.
عشق خواند مرا به درگه تولیک دولت برد به درگاهم
هوش مصنوعی: عشق من را به سوی تو دعوت کرد، اما سرنوشت و شانس، مرا به جایی دیگر برد.
هست ارزان به محنت همه عمردولتی کز تو کرد آگاهم
هوش مصنوعی: به راحتی میتوان فهمید که تمام سختیها و زحمتهایی که در طول زندگی کشیدهام، به خاطر آگاهی و دانشی است که از تو به دست آوردهام.
به سوی خیمه تو می‌نگردتُرک جان از تن چو خرگاهم
هوش مصنوعی: ترکیه به خیمه تو نگاه می‌کند در حالی که جانم از تنم جدا میشود، مانند یک خرگاه.
سوزن گم شده است در ره هجراین تن همچو رشته یکتا هم
هوش مصنوعی: در مسیر جدایی این جسم، سوزنی گم شده است که مانند رشتهای یکتا عمل می‌کند.
که ز خورشید اگر چراغ کنینتوان یافتن به یک ماهم
هوش مصنوعی: اگر بخواهی از نور خورشید چراغی بسازی، نمیتوانی حتی یک ماه نور آن را پیدا کنی.
در غم تست ناله هم نفسمدر ره تست سایه همراهم
هوش مصنوعی: در ناراحتی و غم تو، صدای نالهام همیشه با توست و وجودم در پرتو تو همراهی می‌کند.
مردم از من ترا همی طلبندکه من از تو ترا همی خواهم
هوش مصنوعی: مردم از من میخواهند که تو را بخواهم، در حالی که من خودم نیز تو را میطلبم.
به دو زلف تو عشق قیدم کردرسن تو فگند در چاهم
هوش مصنوعی: عشق من به زلفهای تو همچون ریسمانی است که مرا به خود بند کرده و در چاهی که به وجود تو است نگه داشتهاست.
عشق تو سوخت خرمن خردمباد تو برد دانه و کاهم
هوش مصنوعی: عشق تو باعث از بین رفتن عقل و فهمم شد و نسیم تو، دانه و داشتههای مرا برد.
رخ تو دید مست شد عقلمدر همین خانه مات شد شاهم
هوش مصنوعی: وقتی به چهره تو نگاه کردم، عقل و هوش من تحت تأثیر قرار گرفت و به حالت حیرت و غافلگیری در آمد. تو برای من همچون یک شاه و بزرگ هستی.
سخنم چون به سمع تو نرسیدکز تو همچون سخن در افواهم
هوش مصنوعی: وقتی که صحبتهایم به گوش تو نرسید، احساس میکنم مانند این است که از تو صدایی در ذهنم باشد.
ای چو شب دل سیاه کرده، مباشایمن از ناله سحرگاهم
هوش مصنوعی: ای کسی که دل تیره و غمگینی همچون شب داری، از نالهها و دردهای سحرگاهی غافل نباش، زیرا ممکن است دلت بلرزد و آرامش را از دست بدهی.
گر تو از روشنی چو آینه‌ایعاقبت تیره گردی از آهم
هوش مصنوعی: اگر تو مانند آینهای از نور و روشنی باشی، در نهایت ممکن است به خاطر شکایت و درد دلهای من دچار تیرگی و ناامیدی شوی.
سر نهم زیر پای تا برسدبه درخت تو دست کوتاهم
هوش مصنوعی: من تمام تلاش خود را میکنم و خود را به زحمت میاندازم تا به هدفی که در نظر دارم، برسم، هرچند که ممکن است امکانات و منابع من محدود باشد.
گر همه رنگها بیامیزیای دو زلف دراز و بالا هم
هوش مصنوعی: اگر تمام رنگها را با هم ترکیب کنی، ای دو زلف بلند و زیبا!
بجز از رنگ عشق تو رنگینپذیرم که صبغت اللهم
هوش مصنوعی: جز رنگ عشق تو، هیچ رنگ دیگری را نمیپذیرم که خدایا، به من رنگ بده.
من نه آن عاشقم که در پی خودهم چو سعدی بری باکراهم
هوش مصنوعی: من آن عاشق نیستم که برای رسیدن به معشوق خود مانند سعدی، بیفکری و بیاراده رفتار کنم.
گرچه در خانه خفته‌ام بی کاربه تو مشغول و با تو همراهم
هوش مصنوعی: با اینکه در خانه دراز کشیدهام و کاری ندارم، اما ذهن و روح من همچنان به تو مشغول است و با تو ارتباط دارم.
زین گلستان به سیف فرغانیخار دادی مدام و خرما هم
هوش مصنوعی: از این باغ گل، همیشه به سیف فرغانی تیغ و خار دادی، و خرما نیز.