شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دعوت به رهایی از تعلقات و محدودیت‌ها می‌کند و بر اهمیت عشق واقعی تأکید دارد. او می‌گوید که باید از انگیزه‌های منفی و دشمنی‌ها فاصله بگیریم و تنها به عشق و دوستی بپردازیم. همچنین، شاعر خاطرنشان می‌کند که برای دستیابی به عشق واقعی، باید از افکار و خواسته‌های غیراصیل رها شویم و به جای آن، به درون خود و به عشق پاک و خالص توجه کنیم. او به اشخاص یادآوری می‌کند که اگر واقعاً عاشق هستند، باید موانع و افکار غیرضروری را کنار بگذارند و با خلوص نیت به مسیر عشق گام بردارند.
دلا از آستین عشق دست کار بیرون کنز ملک خویش دشمن را بعون یار بیرون کن
هوش مصنوعی: هان ای دل، از آستین عشق، دستى بیرون بیاور و دشمن را از سرزمین خودت با یاری عشق بران.
حریم دوست است این دل اگر نه دشمن خویشیبغیر از دوست چیزی را دراو مگذار بیرون کن
هوش مصنوعی: این دل، مکانی محترم برای دوست است و اگر کسی را به جز او دوست نداشته باشی، باید هر چیزی که حس منفی به آن مرتبط است را از دل خارج کنی.
تو چون گنجی و حب مال مارست ای پسر در توسخن بشنو برو از خود بافسون مار بیرون کن
هوش مصنوعی: تو مثل یک گنج باارزش هستی و عشق به مال مانند زهرمار است. ای پسر، درون خود را خوب بشناس و این زهر را از وجودت پاک کن.
اگر از دست حکم دوست تیغ آید ترا بر سرسپر در رو مکش جوشن دراین پیکار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر از طرف دوست دستور سختی به تو برسد، در برابر آن مقاومت نکن و زره را از تن درآور.
تو در کعبه بتان داری ازین پندارها در دلز کعبه بت برون افگن ز دل پندار بیرون کن
هوش مصنوعی: تو در کعبه، مجسمهها و بتهایی داری، و از این خیالات در دل خود رنج میبری. بهتر است این افکار را کنار بگذاری و بتها را از دل خود بیرون کنی.
چو در مسجد سگان یابی مسلمان وار بیرون رانچو در کعبه بتان بینی برو زنهار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر در مسجد سگها را ببینی، باید آنها را مثل یک مسلمان بیرون کنی. و اگر در کعبه بتها را ببینی، باید با احتیاط آنها را بیرون بری.
سرت را در فسار حکم خویش آورد نفس توگر از عقل افسری داری سر از افسار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر نفس تو حکم می‌کند و تو را به را راه میبرد، سر خود را در اختیار آن قرار نده. اگر عقل و درک درستی داری، باید از این محدودیت خارج شوی و فرمان خود را به دست بگیری.
چو کار عشق خواهی کرد دست افزار یک سو نهچو اندر کعبه خواهی رفت پای افزار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در مسیر عشق قدم برداری، باید تمام ابزارها و وسایل دیگر را کنار بگذاری و تمرکزت را بر عشق متمرکز کنی. مانند وقتی که میخواهی به کعبه بروی، باید تمام موانع را از راهت برداری.
گرت در دل نیامد عشق و عاشق نیستی باریبرو با عاشقان او ز دل انکار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر در دل خود عشق ندارید و عاشق نیستید، پس بهتر است با عاشقان همراه شوید و از دل خود هر گونه انکار و تردید را دور کنید.
تو می گویی که هشیارم ولیکن از می غفلتهنوز اندر سرت مستی است ای هشیار بیرون کن
هوش مصنوعی: تو میگویی که آدم باهوشی هستی، اما هنوز در اثر شراب و غفلت غرق در خواب و مستی هستی. ای انسان بیدار، این حالت را از خود دور کن.
گل و خارست پایت را دراین ره هرچه پیش آیدهم از گل پا برون آور هم از پا خار بیرون کن
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی اگر با مشکلات و چالشها روبهرو شدی، باید در کنار عبور از زیباییها، به فکر دور کردن موانع و سختیها هم باشی.
تو اندر خویشتن دایم چو بو در گل چه ماندستیچو برگ از شاخ و چون میوه سر از ازهار بیرون کن
هوش مصنوعی: تو مانند بویی در گل، همیشه در درون خود زندگی میکنی؛ همانطور که برگ از شاخه جدا میشود و مثل میوهای که از شکوفهها بیرون میآید، خود را از بندها آزاد کن.
براو گر عاشق از جانی برو ای سیف فرغانیگرت در دل جز او چیزیست عاشق وار بیرون کن
هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی و تنها یک جان داری، به خاطر او از جانات بگذر. ای سیف فرغانی، اگر در دل تو جز او چیزی دیگر وجود دارد، باید به طور عاشقانه آن را کنار بگذاری و فقط به محبت او فکر کنی.