غزل شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف غم و عشق پرداخته و احساسات عاشقانه را با تصاویری زیبا بیان می‌کند. شاعر به زیبایی چشم و مژگان معشوق اشاره می‌کند و سرنوشت سخت کسانی را که به عشق نپردازند، می‌گوید. او از ویرانی دل خود در عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هوس معشوقش چگونه او را به اصلاح شرایط سوق می‌دهد. شاعر همچنین به چالش‌های عشق اشاره می‌کند و از نگرانی‌هایش در مورد عدم برآورده شدن آرزوهایش می‌گوید. در نهایت، او به تحمل و صبر در برابر مشکلات عشق تاکید دارد و از خطرات جدی که عشق ممکن است به همراه داشته باشد، هشدار می‌دهد.
ترک چشم تو بیاراست صف مژگان راتیره بخت آن که بدین صف نسپارد جان را
هوش مصنوعی: نگاه تو به گونهای است که مژههایت را زیبا می‌کند، و کسی که زندگیاش را به این زیبایی نسپارد، واقعاً بدشانس است.
فارغم در غم عشق تو ز ویرانی دلکه خرابی نرسد مملکت ویران را
هوش مصنوعی: من از ویرانی دل به خاطر عشق تو لذت میبرم، زیرا از دست رفتن آن برایم اهمیتی ندارد، چرا که خسارت به یک سرزمین ویران تأثیری ندارد.
گر نبودی هوس نقطهٔ خالت بر سرپشت پایی زدمی دایرهٔ امکان را
هوش مصنوعی: اگر آرزوی وجود تو بر روی چهرهام نبود، هرگز پای بر دایرهٔ امکان نمیگذاشتم.
شد فزون بس که خریدار لبت می‌ترسمکه نبندند به جان قیمت این مرجان را
هوش مصنوعی: دارم نگران این موضوع هستم که مبادا کسی بخواهد از زیبایی لبهای تو استفاده کند و قیمت این گوهر گرانبها را بالا ببرد.
چارهٔ زلف زره ساز تو را نتوان کردگرچه از آتش دل نرم کنی سندان را
هوش مصنوعی: هیچ راهی برای حل مشکل زلف خنجرگونه تو وجود ندارد، هرچند که بتوانی دل را با آتش نرم کنی.
چون تو زنار سر زلف نهی بر سر دوشحق پرستان به سر کفر نهند ایمان را
هوش مصنوعی: وقتی که تو زنجیری از موهایت را بر دوش میگذاری، افرادی که به حق ایمان دارند، ایمانشان را فراموش کرده و به کفر روی میآورند.
گر تو زیبا صنم از دیر درآیی به حرمکافر آن است که آتش نزند قرآن را
هوش مصنوعی: اگر تو ای معشوق زیبا وارد حرم شوی، کسی که به ویرانی قرآن نپردازد، کافر است.
دام آدم شد اگر دانهٔ خالت نه عجبکه به یک غمزه زدی راه دو صد شیطان را
هوش مصنوعی: اگر دام آدم به خاطر دانهٔ زیبایی تو به وجود آمد، نباید تعجب کرد که با یک نیشخند تو، دو صد شیطان را به راه انداختی.
دل من تاب سر زلف تو دارد آریکس به جز گوی تحمل نکند چوگان را
هوش مصنوعی: دل من قدرت تحمل سر زلف تو را دارد، اما هیچ کس دیگری جز خودم نمیتواند بازی چوگان را تحمل کند.
خواجهٔ مشفق اگر دست به شمشیر کندبنده آن است که از سر ببرد فرمان را
هوش مصنوعی: اگر آقای مهربان بخواهد دست به شمشیر ببرد، من آمادهام که به خاطر دستور او از سر بگذرم.
زینهار از سرمیدان غمش زنده مروسخت بر خویش مکن مرحله آسان را
هوش مصنوعی: مراقب باش که درگیر غم او نشوی و از سرمیدان او دوری کن. به خودت سخت نگیر و مراحل آسان را ساده بگیر.
دستی از دامن آن ترک فروغی نکشمتا که آلوده به خونم نکند دامان را
هوش مصنوعی: هرگز اجازه نمیدهم که دستم به دامن آن ترک برسد، چون میترسم با این کار دامنم را به خون آلوده کند.