غزل شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و درد دل خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش سخت‌تر از سنگ است و احساس می‌کند که هیچ آرزو یا آرزویی در دلش اثر نمی‌گذارد. عشق به معشوق برای او اهمیت زیادی دارد، حتی اگر جانش در خطر باشد. شاعر بیان می‌کند که دیگران که از درد عشق او می‌گویند، خودشان از شادی او بی‌خبرند. او همچنین به زیبایی معشوق می‌پردازد و می‌گوید که کسی نمی‌تواند از زیبایی او چشم‌پوشی کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هر کسی قبله خاصی برای پرستش خود دارد و در مورد خود، معشوقش را به عنوان قبله‌اش معرفی می‌کند.
از دل سخت تو کز سنگ سیه سخت‌تر استمی‌توان یافت که آه دل ما بی‌اثر است
هوش مصنوعی: دل تو از سنگ سیاه هم سخت‌تر است و نشان میدهد که درد و اندوه ما بیفایده و بی‌اثر است.
من و سودای غمت گر همه جان در خطراستمن و خاک قدمت گر همه خون در هدر است
هوش مصنوعی: من و خیال تو اگر همه جانم در خطر باشد، و من و خاک پای تو اگر همه خونم بیهوده برود، باز هم برایم مهم نیست.
آن که کرد از غم عشق تو ملامت ما راعلت آن است که از شادی ما بی‌خبر است
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق تو ما را سرزنش می‌کند، دلیلش این است که از خوشحالی و حال خوش ما بی‌خبر است.
به خدا کز تو کسی قطع نظر نتواندزآن که این حسن خدا داده برای نظر است
هوش مصنوعی: به خدا قسم هیچکس نمی‌تواند از تو رو برگرداند، زیرا این زیباییای که داری هدیهای از طرف خداوند است و فقط برای جلب توجه و نظر دیگران خلق شده است.
آن که از صورت خوب تو نمی‌پوشد چشمالحق انصاف توان داد که از دل بصر است
هوش مصنوعی: کسی که زیبایی تو را نمی‌تواند از چشمش پنهان کند، به راستی انصاف را میتواند در دلش ببیند.
کسی از دست قضا جان به سلامت نبردمگر آن تن که بر تیغ محبت سپر است
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند از تقدیر و سرنوشت نجات پیدا کند مگر کسی که با عشق و محبت از خود دفاع کند.
گر به جان بوسه فروشد لب جانان سهل استنفع خود را مده از دست که عین ضرر است
هوش مصنوعی: اگر محبوب با لبهایش جان خود را به بوسه بفروشد، این کار آسانی است. اما حیف است که نفع خود را از دست بدهی، چون این کار به ضرر خودت خواهد بود.
ترک سر کردم و از دردسر آسوده شدمتا نگویند که سودای بتان دردسر است
هوش مصنوعی: از عشق و وابستگی به بتان دست کشیدم و حالا از مشکلات و دردسرها آزاد شدم، تا دیگران نگویند که عشق به معشوقان باعث دردسر است.
هر کسی قبله‌ای از بهر پرستش داردقبلهٔ جان فروغی صنم سیم بر است
هوش مصنوعی: هر کسی برای عبادت و پرستش خود نقطهی خاصی دارد، اما برای من، محبوبی که نور جانم است، همچون تندیسی از نقره میدرخشد.