غزل شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و مشقت‌های ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از حالتی مست و مخمور صحبت می‌کند که در آن عشق به قهر می‌آید و عقل و صبر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او از عشق خود به عنوان بلایی که در عین حال خوشایند است یاد می‌کند و تصاویری از زیبایی معشوق و عواطف شدیدش را با کنایه و تشبیه‌های مختلف بیان می‌کند. در نهایت، او عشق را چیزی فراتر از درد و رنج می‌داند و آن را با داستان‌هایی چون نقل موسی و آتش طور مقایسه می‌کند، به این معنا که این عشق، پرفروغ و تاثیرگذار است.
ترک چشمش که مست و مخمور استخون ما گر بریخت معذور است
هوش مصنوعی: اگر چشمانش مست و سرمست باشند و خون ما بریزد، نباید عیبش را گرفت و او را مقصر دانست.
کوی معشوق عرصهٔ محشربانگ عشاق نغمهٔ صور است
هوش مصنوعی: محل ملاقات محبوب، همچون روز قیامت است و صداهای عاشقان به مانند نغمهای آسمانی در آنجا پیچیده است.
خسرو عشق چون به قهر آیدصبر مغلوب و عقل مقهور است
هوش مصنوعی: وقتی خسرو عشق به خشم می‌آید، صبر شکست میخورد و عقل تحت تأثیر قرار میگیرد.
همه از زورمند در حذرندمن ز سرپنجه‌ای که بی‌زور است
هوش مصنوعی: همه از قدرت و توانایی دیگران میترسند، اما من از چنگال کسی میترسم که قدرتی ندارد.
با وجود بلای عشق خوشمکه ز بالای او بلا دور است
هوش مصنوعی: با وجود مشکلات و دردسرهای عشق، خوشحالم که بلا و سختی از او دور است.
برنیاید به صد هزاران جاناز دهان تو آن چه منظور است
هوش مصنوعی: از دهان تو چیزی نمیتواند بیرون بیاید که به بیانش نیازی به صد هزار جان باشد.
گر به شیرین لب تو جان ندهمچه کنم با سری که پر شور است
هوش مصنوعی: اگر جانم را به لب شیرین تو ندهیم، با دلی که پر از شور و هیجان است، چه کار کنم؟
من و بختی که مایهٔ ظلمتتو و رویی که چشمهٔ نور است
هوش مصنوعی: من و سرنوشتم که باعث تاریکی توست و تو که چشمهٔ روشنی هستی.
می فروش از لب تو وام گرفتنشئه‌ای کان در آب انگور است
هوش مصنوعی: شرابفروش از لب تو الهام گرفته و نشئهای را میسازد که در حقیقت مانند شرابی است که از انگور به دست می‌آید.
داستان فروغی و رخ دوستنقل موسی و آتش طور است
هوش مصنوعی: داستان عشق و زیبایی میان فروغی و محبوبش، همانند داستان موسی و آتش کوه طور است.