غزل شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق پرداخته و بیان می‌کند که عشق و حضور معشوق، دنیای شاعر را پر از نور و زندگی کرده است. شاعر از مقام و عظمت عشق سخن می‌گوید و می‌گوید که خوشبختی و رضایت زندگی در قبول قضا و قدر الهی نهفته است. همچنین اشاره می‌کند که هیچ پیمانی با عشق وجود ندارد که بتوان آن را شکست، زیرا وفا و تعهد در عشق پایدار است. شاعر به راز شفا و زندگی در عشق اشاره کرده و بیان می‌کند که از عشق و ارتباط با معشوق برکت و حیات می‌گیرد. در نهایت، به این نکته می‌رسد که وجود معشوق، دلیلی بر حیات و نورانیت زندگی است، حتی در غیاب او.
امشب ز روی مهر مهی در سرای ماستکز یمن مقدمش سر مه زیر پای ماست
هوش مصنوعی: امشب چهرهی زیبا و مهربانی در خانهی ماست که به خاطر حضور او، نور و روشنایی مثل ماه در زیر پاهای ما گسترده شده است.
ای عشق پا به تارک جمشید سوده‌ایمتا سایهٔ‌تو بر سر خورشیدسای ماست
هوش مصنوعی: ای عشق، ما به اوج قدرت و عظمت دست یافتهایم تا سایهٔ تو بر سر زندگیمان باشد.
ما از ازل رضا به قضای خدا شدیمزان تا ابد رضای قضا در رضای ماست
هوش مصنوعی: ما از همان ابتدا با تقدیر الهی خود را سازگار کردیم و از آن زمان به بعد، همواره راضی به سرنوشت خود هستیم.
عهدی نبسته‌ایم که در هم توان شکستسختی که هیچ سست نگردد وفای ماست
هوش مصنوعی: ما هیچ پیمانی نبسته‌ایم که بتوانیم آن را به آسانی بشکنیم؛ وفاداری ما به قدری محکم است که هیچ سختی نمیتواند آن را تضعیف کند.
منت خدای را که غم روی آن پریبیگانه از شماست ولی آشنای ماست
هوش مصنوعی: شادمانم که غم صورت آن پری غریبهای که برای شما ناآشناست، اما برای من آشنا و نزدیک است.
جان می‌دهیم و ناز طبیبان نمی‌کشیمزیرا که درد او به حقیقت دوای ماست
هوش مصنوعی: ما جان خود را فدای عشق میکنیم و از ناز و محبت پزشکان فاصله میگیریم، زیرا درد و رنج ما در واقع درمان و تسکین ماست.
تا ریخت خون ما لب یاقوت رنگ دوستکون و مکان کنایتی از خون بهای ماست
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که سپاسگزاری و ارزش خون ما در عشق و وفاداری به محبوبی است که رنگ یاقوت در لبانش نمایان است. وجود او نشاندهنده بهایی است که برای عشق و محبت خود پرداختهایم.
بالاتریم ما ز سکندر به حکم آنکآیینه، عکسی از دل گیتی نمای ماست
هوش مصنوعی: ما از سکندر بالاتر هستیم، زیرا مانند آینهای هستیم که تصویر دل جهان را به نمایش میگذارد.
یک شب قدم ز چاه طبیعت برون گذارتا بنگری صفای فلک از صفای ماست
هوش مصنوعی: یک شب از محدودیتهای دنیای مادی خارج شو تا این را ببینی که زیبایی آسمان و جهان برآمده از زیبایی درون ماست.
گفتم که عیسی از چه کند زنده مرده راگفتا نتیجهٔ نفس جان‌فزای ماست
هوش مصنوعی: گفتم عیسی چگونه مرده را زنده می‌کند؟ او پاسخ داد که این کار نتیجهی نفس و روح پرتوان ماست.
گفتم هنوز بی تو فروغی نمرده‌استگفتا بقای زنده‌دلان از بقای ماست
هوش مصنوعی: گفتم که هنوز بدون تو، زندگی روشنایی ندارد. او پاسخ داد که زندگی زندهدلها به وجود ما وابسته است.