غزل شمارهٔ ۲۵۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و پیچیده شاعر نسبت به عشق و درد ناشی از آن است. شاعر بیان می‌کند که دلش را نمی‌توان با زنجیر بند کرد و این نشان‌دهنده آزادی و بی‌قراری روح اوست. او در تلاش است تا از درد و تیرگی بختش بگوید، ولی نمی‌تواند به بهترین شکل بیان کند. عشق را از آتش می‌داند که او را می‌سوزاند و به نظر می‌رسد که نمی‌تواند در مورد آن به طور کامل توضیح دهد.
شاعر همچنین به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و این که اگر آن زیبایی وجود نداشت، دنیا نمی‌سوزید. او در عشقش آن‌قدر غرق شده که از خطراتی که او را تهدید می‌کند، غافل است. در نهایت، شاعر تکرار می‌کند که با غم معشوق چه کند، زیرا به جز این سرنوشت، چیزی برای او در دنیا وجود ندارد.
دل دیوانهٔ من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی از آن زلف گره گیر نبود
هوش مصنوعی: دل من به قدری آزاد و سرکش است که هیچ زنجیری نمی‌تواند آن را به بند بکشد. اگرچه زلفهای دلفریب معشوقهام به زیبایی گره خوردهاند، اما هیچ چیزی نمی‌تواند مانع آزادی احساسات من شود.
دوش با طره‌اش از تیرگی بخت مراگله‌ای بود ولی قدرت تقریر نبود
هوش مصنوعی: دیشب به خاطر موهایش از بدشانسیام ناراحت شدم، اما نتوانستم احساساتم را به درستی بیان کنم.
عشق می‌گفتم و می‌سوختم از آتش عشقکه در این مساله‌ام فرصت تفسیر نبود
هوش مصنوعی: من از عشق صحبت میکردم و از حرارتی که در دل داشتم می‌سوختم، به گونهای که وقت و فرصتی برای توضیح دادن آن نداشتم.
کی جهان سوختی از عشق جهان سوز اگردر جهان جلوهٔ آن حسن جهان گیر نبود
هوش مصنوعی: اگر عشق الهی وجود نداشت و جلوهای از زیبایی را در جهان نمیدیدیم، آیا ممکن بود که جهان به واسطهٔ عشق دچار آتش و سوختگی شود؟
بس که سرگرم به نظارهٔ قاتل بودمهیچ آگاهیم از ضربت شمشیر نبود
هوش مصنوعی: به شدت مشغول تماشای قاتل بودم که اصلاً متوجه ضربهٔ شمشیر نشدم.
یارب این صید فکن کیست که نخجیرش راخون دل می‌شد و دل با خبر از تیر نبود
هوش مصنوعی: خداوند، این شکارچی کیست که طعمهاش را با خون دل میگیرد و دل او از تیر و آسیب آگاه نیست؟
نازم آن شست کمان‌کش که به جز پیکانشخواهشی در دل خون گشتهٔ نخجیر نبود
هوش مصنوعی: من به آن دست زیبا و کمان‌کش میبالم که به جز تیرش، هیچ آرزویی در دلش وجود ندارد و قلبش پر از عشق و دلتنگی است.
با غمش گر نکنم صبر، فروغی چه کنمکه جز این قسمتم از عالم تقدیر نبود
هوش مصنوعی: اگر نتوانم در برابر غم او صبر کنم، چه کار میتوانم بکنم که جز این سرنوشت از عالم مقدر برای من نبوده است؟