قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در مدح شاه شیخ ابواسحق
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از قدرت و زیبایی شخصیتی می‌پردازد که به عنوان منبع نور و حمایت در جهان شناخته می‌شود. شاعر به او لقب‌هایی چون «دوش چرخ» و «خورشید» داده و او را برتر از تمام شاهان می‌داند. در این سروده، به زیبایی و قدرت او اشاره شده و بیان می‌شود که دشمنان از او می‌ترسند و تحت تاثیر او به خواری می‌افتند. همچنین، شاعر به ارتباط عمیق او با خدا اشاره کرده و یادآور می‌شود که او جان جهان است و روزها و شب‌های خوب در سایه وجود او به میان می‌آید.
ای دوش چرخ غاشیه گردان جاه توخورشید در حمایت پر کلاه تو
هوش مصنوعی: ای ایام، تو همچون گردانندهای هستی که تحت حمایت و سایه برخوردار از جاه و قدرت خود، همچون خورشید میدرخشی.
شاه جهان سکندر ثانی جمال دینای برتر از شهان جهان دستگاه تو
هوش مصنوعی: ای جمال دین، تو همچون سکندر، شاهی در میان جهان، و برتر از همه شاهان هستی. جایگاه و مقام تو از همه آنها بالاتر است.
تا چشم دشمنان شود از بیم او سفیدسر بر فراخت پرچم گیسو سیاه تو
هوش مصنوعی: تا وقتی که دشمنان از ترس او، چشمانشان ترسیده و سفید می‌شود، پرچم گیسوی سیاه تو با افتخار بر افراشته است.
در دعوی سعادت دنیا و آخرتنزدیک عقل داد و کرم بس گواه تو
هوش مصنوعی: در ادعای خوشبختی در دنیا و آخرت، عقل و بخشندگی بهترین گواه هستند.
در معرضی که جیش تو بر خصم چیره شدخورشید تیره گشت ز گرد سپاه تو
هوش مصنوعی: در میدان جنگی که نیروهای تو بر دشمن پیروز شدند، خورشید به خاطر غبار ناشی از سپاه تو تاریک شد.
تو جان عالمی و علی سهل جان جانتو در پناه خالق و او در پناه تو
هوش مصنوعی: تو روح زندگی هستی و علی هم آسان جانش را به تو سپرده است؛ هر دوی شما در حمایت خداوند قرار دارید.
تا در پی همند شب و روز و ماه و سالبادا خجسته روز و شب و سال و ماه تو
هوش مصنوعی: همیشه شب و روز و ماه و سال در پی هم هستند، امید آنکه روزها، شبها، سالها و ماههای تو خوش و خرم باشند.