رباعی شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تشبیه شمعی میپردازد که در حال سوختن است و گویی از دوری دوستانش درد میکشد. او میگوید اگر هر دوی ما با هم گریه کنیم، شاید این درد عمیق که ریشه در جان ما دارد کمی کاهش یابد.
زین گونه که این شمع روان میسوزدگوئی ز فراق دوستان میسوزد
هوش مصنوعی: شمعی که در حال سوختن است، با این حالت به نظر میرسد که از دوری و جدایی دوستانش در حال رنج کشیدن است.
گر گریه کنیم هر دو با هم شایدکو را و مرا رشتهٔ جان میسوزد
هوش مصنوعی: اگر هر دوی ما با هم گریه کنیم، شاید دلی که میان من و تو وجود دارد، بسوزد.