رباعی شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر، به نوعی دعا و استغاثه به خداوند است. شاعر از خدا درخواست می‌کند که او را کمک کند، چرا که غیر از او هیچ‌کس دیگری نیست که بتواند به وی یاری رساند. شاعر بر این باور است که مشکلات و نیازهای او بسیار زیاد است و تنها خداوند می‌تواند به او کمک کند، زیرا کرامت و بزرگواری خداوند، فراتر از تصورات انسانی است.
ای آن که به جز تو نیست فریادرسیغیر از کرمت نداد کس داد کسی
هوش مصنوعی: ای کسی که جز تو هیچ کس یاری نمیرساند، و هیچ‌کس به جز کرمت کمکی نمیکند.
کار من مستمند بیچاره بسازکان بر تو به هیچ آید و بر ماست بسی
هوش مصنوعی: من باید به نیازمندی بیچارهام رسیدگی کنم، زیرا آنچه که برای تو اهمیت ندارد، برای ما بسیار ارزشمند است.