بخش ۳ - غزل
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که با خم ابرو و چشمان مستش تأثیر عمیقی بر روح و جان دیگران می‌گذارد. او به لطف خداوند خلق شده و با نگاهش باعث مستی و سحر در دل‌ها می‌شود. حضور او مانند غباری است که بر جانها می‌نشیند و وقتی که رخسار او همچون ماه می‌درخشد، انسان‌ها به خدمت او درآمده و برای جلب نظرش گدایی می‌کنند.
خم ابروی او در جان فزائیطراز آستین دلربائی
هوش مصنوعی: خم ابروى او مانند سرخی و زیبایی آستین، به جان انسان جان تازهای میبخشد.
خدا از لطف محضش آفریدهبه نام ایزد زهی لطف خدائی
هوش مصنوعی: خداوند با رحمت و عطای بیدریغ خود، آفریدگانی را خلق کرده که نشان از بزرگی و محبت او دارند.
به غمزه چشم مستش کرده پیدارسوم مستی و سحر آزمائی
هوش مصنوعی: چشم مست و فریبندهاش باعث شده تا آثار مستی و جادوگری را به وضوح ببینم.
ز کوی او غباری کاورد بادکند در چشم جانها توتیائی
هوش مصنوعی: از کوی او بادی میوزد که غباری به چشم جانها مینشاند و آنها را در حالتی خمار و مسحور قرار میدهد.
چو بنماید رخ چون ماه تابانبرو پیشش گدائی کن گدائی
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهاش مانند ماه درخشان نمایان می‌شود، باید با فروتنی و احترام نزد او بروی و درخواست کنی.