بخش ۲۱ - غزل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی عاشقانه و بی‌قراری می‌پردازد و سوالاتی را درباره عشق، وفا و مقدر بودن مطرح می‌کند. وی می‌پرسد اگر محبوبش وفادار بود یا از خداوند می‌ترسید، چه پیش می‌آمد. شاعر آرزو دارد لحظاتی خوش با محبوب خود داشته باشد و به حاجتی اشاره می‌کند که اگر برآورده می‌شد، چه اتفاقاتی می‌افتاد. همچنین به بی‌خیالی محبوب نسبت به خود اشاره می‌کند و از لطف و توجه او به خود یاد می‌کند. در نهایت، به موضوع خرد و صبر می‌پردازد و از آرزوی وصال سخن می‌گوید و می‌پرسد اگر سعادت در کنار محبوب می‌بود، وضعیت چه تغییری می‌کرد. در کل، این شعر بیانگر longing و امیدهای عاشقانه است.
گر آن مه را وفا بودی چه بودیورش ترس از خدا بودی چه بودی
هوش مصنوعی: اگر آن محبوب وفادار بود، چه چیزی میتوانست رخ دهد و اگر او از خدا می‌ترسید، اوضاع چه طور می‌شد؟
دمی خواهم که با او خوش برآیماگر او را رضا بودی چه بودی
هوش مصنوعی: میخواهم لحظهای با او خوش بگذرانم، اگر او هم راضی باشد، چه خوب خواهد بود.
دلم را از لبش بوسیست حاجتگر این حاجت روا بودی چه بودی
هوش مصنوعی: دل من از بوسههای لب او سرشار است؛ اگر حاجت من برآورده شود، چه چیزی بیشتر از این خواسته میتواند باشد؟
بتی کز وی بخود پروا ندارمگرش پروای ما بودی چه بودی
هوش مصنوعی: اگر او به خود اهمیت نمیدهد، مهم نیست؛ حتی اگر او نگران ما بود، چه تاثیری داشت؟
اگر روزی به لطف آن پادشا رانظر با این گدا بودی چه بودی
هوش مصنوعی: اگر روزی آن پادشاه به این گدا لطف می‌کرد و به او توجه نشان میداد، چه می‌شد؟
خرد گر گرد من گشتی چه گشتیوگر صبرم بجا بودی چه بودی
هوش مصنوعی: اگر خرد و فهم تو به دور من می‌آمد، چه تحولی در تو ایجاد می‌شد و اگر صبر من به جا و به موقع بود، چه نتیجهای داشت؟
بوصلش گر عبید بی‌نوا راسعادت رهنما بودی چه بودی
هوش مصنوعی: اگر خوشبختی راهنمای عبید بی‌نوا بود، چه اتفاقی می‌افتاد؟