بخش ۲۹ - تمامی سخن
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت زمانهای اشاره دارد که شاعر در آن شاد و با نشاط بوده است. او ناراحت است که آن روزهای خوشی و زندگی فعال از دست رفتهاند و به یاد میآورد که در آن زمان امید و خوشبختی در زندگیاش وجود داشته است.
دریغ آن روزگار شادمانیدریغ آن در تنم زندگانی
هوش مصنوعی: حیف آن زمانهای که شاد بودم و افسوس بر این حالتی که اکنون دارم و زندگی در تنم جریان دارد.
کجا رفت آنکه طبعم شادمان بودامیدم حاصل و بختم جوان بود
هوش مصنوعی: کجا رفته آن کسی که روزگاری حال من را خوش میکرد، زمانی که به آرزوهایم رسیده بودم و آیندهام روشن و امیدبخش به نظر میرسید؟