بخش ۳۳ - در خاتمهٔ کتاب
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان درد دل‌های خود پرداخته و از روز دوم رجب، به امید طالع بهتر و فال نیک، افکارش را به نظم درآورده است. او از احساساتش و کوشش‌هایش برای جلب دعای خیر دیگران سخن می‌گوید و به نیکویی نیتش اشاره می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به دل‌های پرنور و معذور داشتن غم‌ها دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که سخنانی که بدون رنگ و بوی واقعی باشند، ارزشی ندارند. در پایان نیز به این فکر می‌رسد که شاید بهتر باشد به خاموشی و آرامش روی آورد.
به بهتر طالع و فرخنده‌تر فالدوم روز رجب در نون الف ذال
هوش مصنوعی: به روز دوم ماه رجب، با طالع خوش و فال نیک، به سوی بهبودی و سعادت بیشتری گام برمیداریم.
به نظم آوردم این درد دل ریشبه هر کس باز گفتم قصهٔ خویش
هوش مصنوعی: این دلنوشته را به صورت شعر درآوردم تا آلام درونم را با دیگران در میان بگذارم و داستان خود را برای هر کسی که میشنید، روایت کنم.
دو هفته هفتصد بکر از عماریبرآوردم چو خاطر کرد یاری
هوش مصنوعی: در طی دو هفته، هفتصد جوان زیبا و دلنشین از عماری بالا آوردم، زمانی که خاطر یاری به یادم آمد.
غرض آن بود کین ابیات دلسوزکند صاحبدلی بر من دعائی
هوش مصنوعی: هدف من این بود که این اشعار، دلسوزی را در دل صاحبدلان به وجود آورد و درخواست دعا برای من باشد.
ببخشد حق بر این دلسوزی منبود کان ماه گردد روزی من
هوش مصنوعی: به خاطر نگرانی و محبت من، حق چیزی را به من خواهد بخشید که باعث میشود آن ماه روشنایی برای من شود.
سخن سازان که دل پرنور دارندغم دیوانه را معذور دارند
هوش مصنوعی: کسانی که دارای قلبی پر از نور و شعور هستند، درد و غم دیوانگان را درک کرده و به آنها عذر مینهند.
حدیثم چون ندارد رنگ و بوئیکه خواهد کرد او را جستجوئی
هوش مصنوعی: حدیث من هیچ رنگ و بویی ندارد، بنابراین او را در پی نخواهی جست.
ز ما دانا دلان معنی نجوینددماغ آشفتگان آشفته گویند
هوش مصنوعی: افراد باهوش و آگاه به دنبال درک عمیق معانی هستند، اما کسانی که در وضعیت آشفتهای قرار دارند، فقط صحبتهای نامرتب و بیمعنی میکنند.
کنون وقت است اگر کوتاه گیرمسوی خاموش گشتن راه گیرم
هوش مصنوعی: اکنون زمان آن است که اگر فرصتی پیش بیاید، به سمت سکوت و آرامش بروم.
کسی را پای دل در گل مباداچنین کار کسی مشکل بادا
هوش مصنوعی: کسی که دلش در غم و مشکلات است، نباید کارهای سخت و دشوار دیگری را بر دوش بگیرد.