شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح میدهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماند
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف یک شخصیت بزرگ و بخشنده میپردازد که در دوران سختیها و بیپولی، با کرم و generosity خود به یاری نیازمندان میشتابد. او در دل غمها و مشکلات، با بخششهایش آرامش و شادی را به دیگران هدیه میدهد و حتی شاعری که خود را در فقر میبیند، تحت تاثیر بخششهای او دچار تغییر حال و روحیه میشود. شاعر به قدری از احسان او تحت تاثیر قرار میگیرد که خاطرههای تلخ و غربت را فراموش میکند و در سایه kindness او، زندگی بهتری را تجربه میکند.
با علم فتح دران راه دورسایه فشان شد بحد« کنت پور»
هوش مصنوعی: با آگاهی و دانش، در مسیرهای طولانی و سخت، سایهای از موفقیت و گشایش به وجود آمد که نشان از شکوه و عظمت دارد.
خان جهان ، حاتم مفلس نوازگشت باقطاع «اودهٔ» سرفراز
هوش مصنوعی: خان جهان، حاتم بخشنده به خاطر نیکوکرداری و بزرگیاش مورد احترام و محبت قرار گرفت.
از کف جود و کرم حق شناسکرد فراهم سپهٔ بی قیاس
هوش مصنوعی: با بخشش و generosity حق، سپاهی بزرگ و بینظیر فراهم شد.
من که بدم چاکر او پیش از آنکرد کرم آنچه که بد پیش از آن
هوش مصنوعی: من که شخصیتی بد دارم، او با لطف و نیکیاش به من برتری ارزانی داشت، چیزی که من قبل از این نمیتوانستم تصور کنم.
تا زچنان بخشش خاطر قریببنده شدم لازمهٔ آن رکیب
هوش مصنوعی: به خاطر آن بخشش عظیم، احساس نزدیکی به معشوق در من ایجاد شد و این احساس، طبیعی و لازم از پی آن است.
در «اوده» برد ، ز لطفی چنانکیست که از لطف بتابد عنان؟
هوش مصنوعی: در «اوده» با مهربانی آمده است، آیا کسی هست که از این محبت و لطف، روی برگرداند؟
غربت از احسانش چنانم گذشتکم وطن اصل فراموش گشت
هوش مصنوعی: غربت و دوری از وطن به قدری بر من تأثیر گذاشته است که حتی یاد و خاطرهی سرزمین مادریام را فراموش کردهام.
در «اوده» بخشش او تا دو سالهیچ غم و ناله نبود از منال
هوش مصنوعی: در اوضاع و احوال خوب، به مدت دو سال هیچ اندوه و شکایتی از زندگی نداشتم.